| ثُمَّ أَخَذتُ الَّذينَ كَفَروا ۖ فَكَيفَ كانَ نَكيرِ سپس کسانی را که کافر شدند، گرفتار کردم؛ پس کیفر من چگونه بود؟ ثُمَّ أَخَذتُ الَّذينَ كَفَرواسپس کسانی را که کافر شدند، گرفتار کردم. ثُمَّ
ریشه: ندارد؛ حرف عطف و ترتیب با فاصلهٔ زمانی؛ معنی: سپس، آنگاه. أَخَذتُ
ریشه: أ-خ-ذ؛ فعل ماضی، متکلم وحده؛ معنی: گرفتم، گرفتار کردم، مؤاخذه کردم. الَّذينَ
ریشه: ندارد؛ اسم موصول جمع مذکر؛ معنی: کسانی که، آنان که. كَفَروا
ریشه: ک-ف-ر؛ فعل ماضی، سوم‌شخص جمع مذکر؛ معنی: کافر شدند، حق را پوشاندند یا انکار کردند.
فَكَيفَ كانَ نَكيرِپس کیفر من چگونه بود؟ فَ
ریشه: ندارد؛ حرف عطف یا نتیجه؛ معنی: پس، بنابراین. كَيفَ
ریشه: ندارد؛ اسم استفهام؛ معنی: چگونه، چطور. كانَ
ریشه: ک-و-ن؛ فعل ماضی ناقص، سوم‌شخص مفرد مذکر؛ معنی: بود، قرار داشت. نَكيرِ
ریشه: ن-ک-ر؛ اسم، مضاف به یای متکلم؛ معنی: انکار من، نکوهش من، کیفر و مجازات من. در این آیه، «کیفر من» مناسب‌ترین معناست. | 