025-076-044-فرقان

جاودانه در آن خواهند ماند؛ چه نیکوست آنجا به‌عنوان قرارگاه و اقامتگاه.

خالِدينَ فيها

جاودانه در آن خواهند ماند.

خالِدينَ: از ریشهٔ «خ‌ل‌د»؛ اسم فاعل از «خَلَدَ» به معنای جاودانه ماندن؛ جمع مذکر سالم، منصوب یا مجرور؛ در اینجا حال، به معنای «درحالی‌که جاودانه‌اند».

فيها: «في» حرف جر، به معنای «در»؛ «ها» ضمیر پیوستهٔ مؤنث، مجرور و در جایگاه اسم «في»؛ اشاره به جایگاه یا بهشت؛ معنای کامل: «در آن».

حَسُنَت مُستَقَرًّا وَمُقامًا

چه نیکوست آنجا به‌عنوان قرارگاه و اقامتگاه.

حَسُنَت: از ریشهٔ «ح‌س‌ن»؛ فعل ماضی؛ سوم‌شخص مفرد مؤنث؛ به معنای «نیکو شد» یا در ساخت ستایش، «چه نیکوست»؛ «ت» پایانی به‌سبب مؤنث بودن «مستقرّ» یا مرجع مؤنثِ محذوف آمده است.

مُستَقَرًّا: از ریشهٔ «ق‌ر‌ر»؛ اسم مکان یا مصدر میمی از باب استفعال، از «استقرّ»؛ منصوب؛ به معنای «قرارگاه»، «جای ماندن» یا «محل استقرار»؛ در این جمله تمییز یا مفعولِ معنایی برای بیان نیکویی است.

وَ: حرف عطف؛ به معنای «و».

مُقامًا: از ریشهٔ «ق‌و‌م»؛ اسم مکان یا مصدر میمی از «أقامَ»؛ منصوب؛ به معنای «اقامتگاه»، «محل اقامت» یا «جای ماندن».