| پاسخ دهند، تو از عقایدِ ایشان نسبت به ما پاکی و سزاوار ما نیز نبوده که جز تو، کسانی را ولی هائی برای خود بگیریم (مثلا امامان شیعه خواهند گفت، ما خود امامان دیگر و پیغمبر اسلام را اولياء الله و یا کاره های خود نمیدانستیم، چگونه ممکن است به مردم گفته باشیم که ما را ولی و همه کاره و صاحب اختیار خود بگیرند) ولی تو پس از این که ایشان و پدران ایشان را کامیاب کردی، آنان آن پند نامه را (متن کتاب آسمانی را) فراموش کردند و گروهی فاسد شدند (وقتی یک ملتِ تربیت شده ای مانند مسلمانان صدر اسلام به کامیابی دنیائی میرسد، کم کم به مانند زمان بنی عباس، نسل های ایشان به هوسهای دنیائی دچار میگردند و کارشان به جائی میرسد که دین و تحقیق دین را به پیشوایان مذهبی خود واگذار میکنند، و خود دنبال دنیا میافتند و این تنبلی مردم در تحقیق مذهبی، باعث میشود که پیشوایان فاسدی آنان را به فساد اعتقادی و اختلاف مذهبی و نتیجتاً فسادهای سیاسی و اخلاقی بکشانند) (۱۸) |
| قالوا سُبحانَكَ ما كانَ يَنبَغي لَنا أَن نَتَّخِذَ مِن دونِكَ مِن أَولِياءَ وَلٰكِن مَتَّعتَهُم وَآباءَهُم حَتّىٰ نَسُوا الذِّكرَ وَكانوا قَومًا بورًا گفتند: منزّهی تو؛ ما را سزاوار نبود که به جای تو سرپرستان و دوستانی برگزینیم، ولی تو آنان و پدرانشان را بهره‌مند ساختی تا یادکرد [خود] را فراموش کردند و مردمی تباه‌شده بودند. قالوا سُبحانَكَگفتند: منزّهی تو. قالوا سُبحانَكَ ما كانَ يَنبَغي لَنا أَن نَتَّخِذَ مِن دونِكَ مِن أَولِياءَما را سزاوار نبود که به جای تو سرپرستان و دوستانی برگزینیم. ما كانَ يَنبَغي لَنا أَن نَتَّخِذَ مِن دونِكَ مِن أَولِياءَ وَلٰكِن مَتَّعتَهُم وَآباءَهُمولی تو آنان و پدرانشان را بهره‌مند ساختی. وَلٰكِن مَتَّعتَهُم وَآباءَهُم حَتّىٰ نَسُوا الذِّكرَتا یادکرد [خود] را فراموش کردند. حَتّىٰ نَسُوا الذِّكرَ وَكانوا قَومًا بورًاو مردمی تباه‌شده بودند. وَكانوا قَومًا بورًا |
025-018-044-فرقان
« Back to Glossary Index