025-011-044-فرقان

اما آنان قیامت را تکذیب کردند؛ و برای کسی که قیامت را تکذیب کند، آتشی افروخته آماده کرده‌ایم.

بَل كَذَّبوا بِالسّاعَةِ

اما آنان قیامت را تکذیب کردند.

بَل: حرف اضراب و انتقال؛ برای برگشتن از سخن پیشین یا بیان مطلبی مخالف آن به کار می‌رود؛ «بلکه، اما».

كَذَّبوا: از ریشهٔ «ک‌ذ‌ب»؛ فعل ماضی، باب تفعیل، سوم‌شخص جمع مذکر؛ «تکذیب کردند، دروغ شمردند».

بِالسّاعَةِ: «بِـ» حرف جر؛ «السّاعَةِ» اسم مجرور، مؤنث و معرفه با «ال»؛ از ریشهٔ «س‌و‌ع»؛ در اینجا به معنای «قیامت» است؛ «به قیامت».

وَأَعتَدنا لِمَن كَذَّبَ بِالسّاعَةِ سَعيرًا

و برای کسی که قیامت را تکذیب کند، آتشی افروخته آماده کرده‌ایم.

وَ: حرف عطف؛ «و».

أَعتَدنا: از ریشهٔ «ع‌ت‌د»؛ فعل ماضی، باب إفعال، اول‌شخص جمع؛ «آماده کردیم»؛ در اینجا با توجه به وعدهٔ الهی، معنای تحقق‌یافته و قطعی دارد.

لِمَن: «لِـ» حرف جر؛ «مَن» اسم موصول عام برای انسان؛ «برای کسی که».

كَذَّبَ: از ریشهٔ «ک‌ذ‌ب»؛ فعل ماضی، باب تفعیل، سوم‌شخص مفرد مذکر؛ «تکذیب کرد، دروغ شمرد».

بِالسّاعَةِ: «بِـ» حرف جر؛ «السّاعَةِ» اسم مجرور، مؤنث و معرفه با «ال»؛ از ریشهٔ «س‌و‌ع»؛ در اینجا به معنای «قیامت» است؛ «به قیامت».

سَعيرًا: از ریشهٔ «س‌ع‌ر»؛ اسم منصوب، مفعولٌ‌به برای «أعتدنا»؛ به معنای «آتش شعله‌ور و افروخته»؛ «آتشی افروخته».