وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَأَهُ بَعْدَ حِينٍو قطعاً پس از مدتی، خبر آن را خواهید دانست. وَ
حرف عطف یا استئناف است؛ برای پیوند دادن این جمله با جملهٔ پیشین به‌کار رفته و معنای «و» می‌دهد. لَ
لامِ قسم است؛ بر سر فعل مضارع آمده و همراه با نونِ تأکید، معنای سوگند و تأکید بسیار قوی می‌سازد: «قطعاً، حتماً». تَعْلَمُنَّ
فعل مضارع از ریشهٔ «ع ل م» است؛ فعل مضارع معلوم، خطاب به جمع مذکر، با نونِ تأکید ثقیله. اصل آن «تَعْلَمُونَ» است که با ورود لام قسم و نون تأکید به «تَعْلَمُنَّ» تبدیل شده است. معنای آن: «خواهید دانست». نَبَأَ
اسم از ریشهٔ «ن ب أ» است؛ به معنای «خبر مهم، خبر بزرگ و دارای اهمیت» است. در اینجا مفعول‌بهِ فعل «تَعْلَمُنَّ» و منصوب است. هُ
ضمیر متصلِ غایبِ مذکر مفرد است؛ در محل جرّ مضاف‌الیه برای «نَبَأَ» قرار دارد و به قرآن یا خبرها و وعده‌های آن اشاره می‌کند. معنای آن: «آن، آن را». بَعْدَ
ظرف زمان منصوب است؛ از ریشهٔ «ب ع د» و به معنای «پس از، بعد از» است. این واژه مضاف است. حِينٍ
اسم مجرور و مضاف‌الیه برای «بَعْدَ» است؛ از ریشهٔ «ح ي ن» و به معنای «زمان، مدتی از زمان» است. تنوین کسره دارد و معنای ترکیب «بَعْدَ حِينٍ» این است: «پس از مدتی». | 