090-016-037-بلد

« Back to Glossary Index
یا مسکین زمین گیر (۱۶)
أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ

یا مستمندی خاک‌نشین و بسیار تهیدست.


أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ

یا مستمندی خاک‌نشین و بسیار تهیدست.

شرح واژه‌ها:

  • أَوْ: حرف عطف؛ به‌معنای «یا»، برای بیان گزینه یا مصداق دیگر.
  • مِسْكِينًا: اسم؛ منصوب (مفعول‌به)؛ ریشه: س‌ك‌ن؛ به‌معنای «فقیر، نیازمند»، کسی که از شدت فقر ناتوان شده است.
  • ذَا: اسم؛ منصوب؛ از اسماء خمسه؛ به‌معنای «دارایِ، صاحبِ»، در اینجا مضاف است.
  • مَتْرَبَةٍ: اسم؛ مجرور (مضاف‌الیه)؛ ریشه: ت‌ر‌ب؛ به‌معنای «خاک، خاکساری، فقر شدید»؛ کنایه از فقر بسیار، گویی چهره‌اش به خاک آغشته است.
Nach oben scrollen