ثُمَّ نُتبِعُهُمُ الآخِرينَسپس دیگران را در پیِ آنان می‌آوریم. ثُمَّ
ریشه: —؛ حرف عطف است و ریشهٔ فعلی ندارد.
گرامر: حرف عطف مبنی، برای ترتیب همراه با فاصله و تأخیر.
معانی: سپس، آن‌گاه، بعد از آن. نُتبِعُهُمُ
ریشه: ت ب ع؛ از فعل «أَتبَعَ»، باب إفعال.
گرامر: فعل مضارع مرفوع، صیغهٔ اول شخص جمع؛ «نـ» نشانهٔ گویندهٔ جمع است؛ «هُم» ضمیر پیوسته در محل نصب، مفعول‌به.
معانی: آنان را دنبال می‌کنیم، آنان را در پی می‌آوریم، گروهی را پس از گروهی دیگر روانه می‌کنیم. الآخِرينَ
ریشه: أ خ ر؛ جمع مذکر سالمِ «آخِر».
گرامر: صفت یا مفعول‌بهِ دومِ منصوب، با نشانهٔ نصب «یاء»؛ «الـ» برای معرفه‌کردن است.
معانی: دیگران، پسینیان، گروه‌های بعدی. | 