النّارِ ذاتِ الوَقودِآتشِ دارای هیزمِ فراوان. النّارِ
ریشه: «ن و ر»؛ اسم، مؤنث، معرفه با «الـ»، مفرد؛ مجرور، زیرا صفتِ «الأخدود» است. معنا: آتش. ذاتِ
ریشه: «ذ و و»؛ اسم مؤنث، مضاف، مفرد؛ مجرور و صفتِ «النّار» است. معنا: صاحبِ، دارندهٔ، دارای. الوَقودِ
ریشه: «و ق د»؛ اسم، معرفه با «الـ»، مفرد؛ مضافالیه و مجرور. معنا: هیزم، سوخت، چیزی که با آن آتش افروخته میشود. | 