| و آنکس که روحِ خود را، به هوس و گناه آلوده نمود، زیان خواهد دید (خلاصه این گواهی ها اینست، که اگر انسانیت، برای هوس ها و بدی ها و برتری جویی ها و ستمکاری ها و بد بختی هایِ ضعیفان در مقابل اَقويا باشد، ظلمِ بزرگی است، نسبت به بشریت از جانب خالق، و هرگز خالق عالم اینگونه خورشید و ماه و زمین و آسمان و روح را اسير هوسهای انسان نمی کند، پس حتما، خالقِ عالم هدفی، عالیتر از این ها، در خلقت دارد که آن تربیتِ روحِ انسان هاست، تا هر یک، بعد از خارج شدن از زندان بدن، نمره ای متناسب، با اعمالش داشته باشد، و در تشکیلاتِ وسیعِ دیگری که در آخرت برای او مقرر شده، به کارهائی عالی و یا پست مشغول گردد. در تشکیلاتی، که بدکاران به پستی و بدی معرفی شوند، و حکومت، بدستِ دانایانِ نیکوکار قرار گیرد، دانایانی، که همیشه بخشش های پروردگارِ خود را بیاد داشته باشند و نسبت به عظمتِ پروردگارِ خود، سرِ تعظیم و اطاعت، فرو آورده باشند) (10) |
091-010-027-شمس
« Back to Glossary Index