فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَپس وای بر نمازگزاران. فَ
حرف عطف یا استئناف؛ برای پیوند دادن این جمله با سخن پیشین میآید و معنای «پس، بنابراین» میدهد. وَيْلٌ
اسم، مفرد، نکره، مرفوع با ضمه؛ از ریشهٔ «و ی ل». به معنای «وای، هلاکت، عذاب سخت، بدبختی و تهدید شدید» است. در اینجا مبتدا است. لِ
حرف جر؛ به معنای «برایِ، بر». اسم پس از خود را مجرور میکند. الْمُصَلِّينَ
اسم جمع مذکر سالم، مجرور با یاء، به سبب حرف جر «لِ»؛ مفرد آن «مُصَلٍّ» است و از ریشهٔ «ص ل و/ص ل ي». «مُصَلٍّ» اسم فاعل از باب تفعیل، «صَلَّى يُصَلِّي»، به معنای «نمازگزار، کسی که نماز میخواند» است. «ال» برای معرفهکردن است. | 