| و خود را در میانِ گرد و غبار پنهان میدارند، این ها، بزرگترین گواه در تاریخ بشری هستند (۵) |
فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًاپس با آن، به میانِ گروهی زدند. فَ ریشه: حرف است و ریشهٔ صرفی ندارد. وَسَطْنَ ریشه: و س ط. بِ ریشه: حرف است و ریشهٔ صرفی ندارد. هِ ریشه: ضمیر است و ریشهٔ صرفی ندارد. جَمْعًا ریشه: ج م ع. |
این ترجمهآیا این ترجمه میتواند برای این آیه درست باشد؟ و خود را میان گرد و غبار پنهان میکنند. فَوَسَطنَ بِهِ جَمعًا خیر، این ترجمه دقیق نیست. آیهٔ ﴿فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا﴾ (عادیات، ۵) معمولاً چنین معنا میشود: پس در میان آن، به جمع دشمنان درمیآیند. نکات واژگانی:
بنابراین، عبارت «و خود را میان گرد و غبار پنهان میکنند» با ساختار و معنای واژهها سازگار نیست؛ چون در آیه فعل «پنهان شدن» وجود ندارد و «جمعًا» هم به معنای «گرد و غبار» نیست. و در میان گرد و غبار به غارت شدگان میرسند. این ترجمه به نظر تو چطور است؟ این ترجمه هم دقیق نیست: «و در میان گرد و غبار به غارتشدگان میرسند.» مشکل اصلی «غارتشدگان» است. واژهٔ جَمْعًا در آیه به معنی «جمع، گروه، سپاهِ گردآمده» است، نه کسانی که غارت شدهاند. همچنین «به» در بِهِ غالباً به گرد و غبارِ آیهٔ پیش اشاره دارد، اما نقش آن «با/بهوسیلهٔ آن» است؛ نه لزوماً «در میانِ آن». ترجمههای نزدیکتر: پس با آن گرد و غبار، به میان جمعی انبوه یورش میبرند. یا با بیان روانتر: و در پیِ برانگیختن آن گرد و غبار، خود را به میان سپاهی گردآمده میرسانند. ترتیب آیات نیز این پیوند را روشن میکند: فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا پس بهوسیلهٔ آن گرد و خاکی برمیانگیزند فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا پس با آن، به میان گروهی گردآمده درمیآیند ضمیر «به» در هر دو آیه از نظر تفسیری محل بحث است، ولی تفسیر رایج این است که در آیهٔ پنجم به همان «نَقع» (گرد و غبار) برمیگردد. |