055-031-013-رحمن

به‌زودی به شما، ای دو گروه سنگین‌وزن، خواهیم پرداخت.

سَنَفْرُغُ لَكُمْ

به‌زودی به شما خواهیم پرداخت.

سَـ: حرف آینده؛ بر سر فعل مضارع می‌آید و انجام یافتن فعل در آیندهٔ نزدیک را می‌رساند.
نَفْرُغُ: فعل مضارع، اول‌شخص جمع، از ریشهٔ «ف‌ر‌غ»؛ به معنای فارغ شدن، پرداختن و رسیدگی کردن. در اینجا یعنی به شما رسیدگی خواهیم کرد.
لَكُمْ: «لِـ» حرف جر به معنای «برای، به، نسبت به»؛ «كُمْ» ضمیر پیوستهٔ مخاطب جمع مذکر، در جایگاه اسم مجرور؛ مجموعاً یعنی «به شما».

أَيُّهَ الثَّقَلَانِ

ای دو گروه سنگین‌وزن.

أَيُّ: اسم ندا و خطاب؛ برای جلب توجه مخاطب به کار می‌رود و در اینجا به معنای «ای» است.
هَ: حرف تنبیه، برای توجه دادن و تأکید پس از «أَيُّ» آمده است.
الثَّقَلَانِ: اسم تثنیه، مرفوع، با الف؛ از ریشهٔ «ث‌ق‌ل»؛ به معنای دو موجود سنگین یا دو گروه دارای وزن و اهمیت. در این آیه مراد جن و انسان است.