112-001-023-إخلاص

قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ

بگو: اوست الله، یگانه.

قُلْ

• ریشه: ق و ل؛ فعل امر، مفرد مذکر مخاطب، از «قالَ یَقولُ»؛ یعنی بگو، اظهار کن.

هُوَ

• ریشه: ندارد؛ ضمیر منفصل، مفرد مذکر غایب، در جایگاه مبتدا؛ یعنی او.

اللهُ

• ریشه: نام خاص الله؛ اسم جلاله، مرفوع، خبرِ «هُوَ»؛ یعنی الله، معبود برحق.

أَحَدٌ

• ریشه: أ ح د؛ اسم مرفوع، خبرِ دوم یا صفتِ تأکیدی برای الله؛ یعنی یکتا، بی‌همتا و یگانه.