081-007-007-تكوير

« Back to Glossary Index
و هنگامی که آن اشخاص به یکدیگر نزدیک شوند (با استفاده از آیات دیگر قرآن، از این آیه می‌فهمیم که تمام افرادی که در زمان پایان عمر زمین، آثار خرابی آن را مشاهده می‌کنند و حتی ارواح انسان‌هایی که پیش‌تر مرده بودند و اسیر جاذبه زمین در عالم برزخ و اطراف زمین بودند، اجباراً به هم نزدیک می‌شوند. پس از یک عذاب سخت و شدید که به مرگ دوم ایشان منتهی می‌شود، بیهوش گردند و بدون آنکه چیزی بفهمند، آماده شوند که از زمین دنیا در «قبری فضایی» به زمین آخرت برده شوند و در آنجا زنده گردند.) (۷)

وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ

و آن‌گاه که جان‌ها به هم پیوند داده شوند.

وَ

  • ریشه: حرف است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد.
  • گرامری: حرف عطف یا استئناف؛ در این‌جا برای پیوند دادن این آیه با آیات پیشین به‌کار رفته است.
  • معنا: و.

إِذَا

  • ریشه: اسم مبنی است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد.
  • گرامری: ظرف زمان برای آینده، مبنی بر سکون در محل نصب؛ در ساختار آیات، معنای «هنگامی که» می‌دهد و پاسخ آن در آیات پس از این بخش می‌آید.
  • معنا: هنگامی که، آن‌گاه که.

النُّفُوسُ

  • ریشه: ن ف س.
  • گرامری: اسم جمعِ «نَفْس»؛ معرفه با «الـ»؛ مرفوع با ضمه، و نایب فاعلِ فعل «زُوِّجَتْ» است.
  • معنا: جان‌ها، نفس‌ها، اشخاص و روح‌های انسان‌ها.

زُوِّجَتْ

  • ریشه: ز و ج.
  • گرامری: فعل ماضی مجهول، از باب تفعیل «زَوَّجَ»؛ مبنی بر فتح، و «تاء» در پایان آن تاء تأنیث ساکن است که به مؤنث بودن جمع «النُّفوس» اشاره دارد.
  • معنا: جفت گردانیده شدند، به هم پیوند داده شدند، قرین و همراه یکدیگر قرار داده شدند.
Nach oben scrollen