وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْو آنگاه که کوهها به حرکت درآورده شوند. وَ - ریشه: حرف است و ریشهٔ ثلاثی ندارد.
- گرامری: حرف عطف.
- معانی: و، و نیز؛ پیونددهندهٔ این آیه با آیات پیش از آن.
إِذَا - ریشه: اسمِ مبنی است و ریشهٔ فعلی ندارد.
- گرامری: ظرف زمان برای آینده، مبنی بر سکون، در محل نصب؛ معمولاً معنای شرطی دارد.
- معانی: هنگامی که، آنگاه که، چون.
الْجِبَالُ - ریشه: ج ب ل.
- گرامری: اسم جمعِ «جَبَل»؛ معرفه با «الـ»؛ مرفوع با ضمه؛ نایب فاعلِ فعل «سُيِّرَتْ».
- معانی: کوهها؛ بلندیهای بزرگ و استوارِ زمین.
سُيِّرَتْ - ریشه: س ي ر.
- گرامری: فعل ماضی مجهول، باب تفعیل؛ دارای تاء تأنیث ساکن در پایان فعل. فاعل آن در ساخت مجهول حذف شده و «الْجِبَالُ» نایب فاعل است.
- معانی: به حرکت درآورده شدند، روانه گردانیده شدند، از جای خود جابهجا شدند.
|
