| الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ بسیار بخشاینده، مهربان. الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِبسیار بخشاینده، مهربان. الرَّحْمَٰنِ
ریشه: ر-ح-م؛ اسمِ صفت بر وزن «فَعْلان»، دارای «الـ» برای معرفهبودن؛ مجرور با کسره، و صفتِ اللهِ مقدّر یا مذکور در بافتِ جمله است؛ به معنای «بسیار بخشاینده» و دارندهٔ رحمتی گسترده و فراگیر. الرَّحِيمِ
ریشه: ر-ح-م؛ اسمِ صفت بر وزن «فَعِيل»، دارای «الـ» برای معرفهبودن؛ مجرور با کسره و صفتِ «الرَّحْمَٰنِ» یا الله در بافتِ جمله است؛ به معنای «مهربان» و کسی که رحمت خود را پیوسته میرساند. | 