| ریشهٔ ثلاثی (و ج ه) ۷۸ بار در قرآن کریم آمده است، در پنج صورتِ مشتق: |
دوبار به صورت فعل باب دوم «(وَجَّهْ)» — «وَجَّهْ (هدایت کرد/رو به سوی چیزی کردن)» |
یکبار به صورت فعل باب پنجم «(تَوَجَّهَ)» — «تَوَجَّهَ (روی آورد/متوجه شد)» |
۷۲ بار به صورت اسم «(وَجْه)» — «وَجْه (چهره/روی/جهت/سوی)» |
یکبار به صورت اسم «(وِجْهَة)» — «وِجْهَة (جهت/سوی)» |
دوبار به صورت اسم «(وَجِيه)» — «وَجِيه (آبرومند/مورد احترام/آبرودار)» |
و-ج-ه
« Back to Glossary Index