| ریشهٔ ثلاثی (ط و ف) ۴۱ بار در قرآن، در شش صورتِ مشتق بهکار رفته است: |
۸ بار بهصورت فعل باب اول طافَ: «طواف کرد، گرد چیزی گشت». |
۲ بار بهصورت فعل باب پنجم يَطَّوَّفَ: «رفتوآمد کند، طواف کند». |
۲۴ بار بهصورت اسم طائِفَة: «گروه، دسته، بخشی از مردم». |
۱ بار بهصورت اسم طَوَّافُون: «بسیار رفتوآمدکنندگان، کسانی که پیوسته در گردشاند». |
۲ بار بهصورت اسم طُوفان: «سیل فراگیر، طغیان ویرانگر». |
۴ بار بهصورت اسم فاعل طائِف: «گردشکننده؛ نیز: عارضه یا وسوسهای که به انسان روی میآورد». |
ط-و-ف
« Back to Glossary Index