س-ه-و

سَاهُونَ

سَاهُونَ جمعِ «ساهٍ» است و به معنیِ غافلان، بی‌توجهان، فراموش‌کاران می‌آید.

این واژه در قرآن نیز آمده است:

الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ
«آنان که از نماز خود غافل‌اند.»
— سورهٔ ماعون، آیهٔ ۵

در این کاربرد، «ساهون» صرفاً به فراموشیِ اتفاقی اشاره ندارد؛ بلکه می‌تواند نشان‌دهندهٔ بی‌اعتنایی و سهل‌انگاری نسبت به نماز باشد.

اطلاعات ریشه‌شناختی

• ریشه: س هـ و
• فعل: سَهَا – يَسْهُو / يَسْهَا
• مصدر: سَهْو یا سَهَا
• مفرد: ساهٍ
• جمع مذکر سالم: ساهُونَ در حالت رفع، و ساهِينَ در حالت نصب و جر.

ریشهٔ «سهو» در عربی به مفهومِ غفلت، فراموشی، خطا یا دورشدنِ موقتِ توجه از چیزی مربوط است.

۳ مترادف

1. غافِلُونَ — غافلان
2. لَاهُونَ — سرگرم‌شدگان و بی‌خبران
3. نَاسُونَ — فراموش‌کنندگان

۳ متضاد

1. يَقِظُونَ — بیداران و هوشیاران
2. مُنْتَبِهُونَ — توجه‌داران
3. ذَاكِرُونَ — به‌یادآورندگان و یادکنندگان

اسم فاعل

• (۵۱:۱۱:۵) سَاهُونَ — غافلان / بی‌خبران
  الَّذِينَ هُمْ فِي غَمْرَةٍ سَاهُونَ — کسانی که در غفلت و بی‌خبری فرو رفته‌اند.
• (۱۰۷:۵:۵) سَاهُونَ — سهل‌انگارند / غافل‌اند
  الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ — کسانی که از نماز خود غافل و سهل‌انگارند.