009-052-113-توبة

« Back to Glossary Index
بگو آیا شما مسلمانان ظاهری و دورو، جز یکی از دو زندگی خوبتر را نسبت به ما انتظار میکشید؟ ( آن دو زندگی که از نظر مسلمانان بسیار خوب بود ولی از نظر دورویان یکی از آن دو بد تصور میشد یکی زنده ماندن و پیروز شدن مسلمانان بر آنان بود و دوم کشته شدن مسلمانان به دست مخالفان و شکست های موقتی برای مسلمانان که هر دو از نظر مسلمانان با ایمان خوب بود، زیرا شقّ دوم که کشته شدن مسلمانان بود سبب رفتن حتمی ایشان به بهشت میشد و بعلاوه فکر مسلمانانی که می ماندند و از شکست های موقت خود آموزشی بس عالی برای پیروزی آینده میگرفتند، قویتر میگردید) ولی بدانید که ما مسلمانان حقیقی نسبت به شما فقط انتظار عذابی را میکشیم که الله به شما خواهد رسانید یا مستقیما از جانب خودش و یا بوسیله دستهای ما، پس هم شما انتظار بکشید و هم ما با شما انتظار میکشیم (۵۲)
قُل هَل تَرَبَّصونَ بِنا إِلّا إِحدَى الحُسنَيَينِ ۖ وَنَحنُ نَتَرَبَّصُ بِكُم أَن يُصيبَكُمُ الله بِعَذابٍ مِن عِندِهِ أَو بِأَيدينا ۖ فَتَرَبَّصوا إِنّا مَعَكُم مُتَرَبِّصونَ

بگو: آیا دربارهٔ ما جز یکی از دو سرانجام نیک را انتظار می‌برید؟ و ما دربارهٔ شما انتظار می‌بریم که الله عذابی از نزد خود به شما برساند، یا به دست‌های ما شما را گرفتار کند. پس انتظار بکشید، که ما نیز همراه شما منتظریم.

قُل هَل تَرَبَّصونَ بِنا إِلّا إِحدَى الحُسنَيَينِ

بگو: آیا دربارهٔ ما جز یکی از دو سرانجام نیک را انتظار می‌برید؟

قُل: ریشهٔ «ق و ل»؛ فعل امر، صیغهٔ مفرد مذکر مخاطب؛ به معنای «بگو».
هَل: حرف استفهام؛ برای پرسش آمده و در اینجا معنای انکاری دارد؛ یعنی «آیا».
تَرَبَّصونَ: ریشهٔ «ر ب ص»؛ فعل مضارع، باب تفعّل، صیغهٔ دوم شخص جمع مذکر، مرفوع به ثبوت نون، و «واو» فاعل آن است؛ به معنای «انتظار می‌کشید، چشم‌به‌راه هستید».
بِنا: «بِـ» حرف جر به معنای «دربارهٔ، نسبت به، بر سرِ»؛ «نا» ضمیر متصل، اول شخص جمع، در محل جر؛ یعنی «دربارهٔ ما، نسبت به ما».
إِلّا: حرف استثنا و حصر؛ به معنای «جز، مگر».
إِحدَى: ریشهٔ «و ح د»؛ اسم مفرد مؤنث، مضاف، در اینجا مفعول‌به یا مستثنای مفرّغ در معنا؛ به معنای «یکی».
الحُسنَيَينِ: ریشهٔ «ح س ن»؛ تثنیهٔ «الحُسنى»، اسم مجرور به‌سبب اضافه، علامت جر آن «یاء» است؛ به معنای «دو نیکی، دو سرانجام نیک»؛ مقصود پیروزی یا شهادت است.


وَنَحنُ نَتَرَبَّصُ بِكُم أَن يُصيبَكُمُ الله بِعَذابٍ مِن عِندِهِ أَو بِأَيدينا

و ما دربارهٔ شما انتظار می‌بریم که الله عذابی از نزد خود به شما برساند، یا به دست‌های ما شما را گرفتار کند.

وَ: حرف عطف؛ به معنای «و».
نَحنُ: ضمیر منفصل، اول شخص جمع، در محل رفع مبتدا؛ به معنای «ما».
نَتَرَبَّصُ: ریشهٔ «ر ب ص»؛ فعل مضارع، باب تفعّل، صیغهٔ اول شخص جمع، مرفوع؛ فاعل آن ضمیر مستتر «نحن» است؛ به معنای «انتظار می‌کشیم، چشم‌به‌راهیم».
بِكُم: «بِـ» حرف جر به معنای «دربارهٔ، نسبت به»؛ «كُم» ضمیر متصل، دوم شخص جمع مذکر، در محل جر؛ یعنی «دربارهٔ شما، نسبت به شما».
أَن: حرف مصدری و ناصب؛ فعل مضارع پس از خود را منصوب می‌کند؛ به معنای «که».
يُصيبَكُمُ: ریشهٔ «ص و ب»؛ فعل مضارع منصوب به «أَن»، باب إفعال از «أصابَ»، و «كُم» ضمیر متصل در محل نصب مفعول‌به است؛ به معنای «به شما برساند، شما را گرفتار کند، به شما اصابت دهد».
الله: لفظ جلاله؛ اسم ظاهر، فاعل فعل «يُصيبَ» و مرفوع؛ مراد «الله» است.
بِعَذابٍ: «بِـ» حرف جر، برای وسیله یا همراهی؛ «عَذابٍ» ریشهٔ «ع ذ ب»، اسم نکرهٔ مجرور؛ به معنای «با عذابی، به عذابی، کیفر».
مِن: حرف جر؛ برای بیان آغاز و منشأ؛ به معنای «از».
عِندِهِ: «عِند» اسم به معنای «نزد، پیش»، مجرور به «مِن» و مضاف؛ «هِ» ضمیر متصل، سوم شخص مفرد مذکر، در محل جر مضاف‌الیه؛ یعنی «از نزد او».
أَو: حرف عطف؛ برای تقسیم یا بیان یکی از دو حالت؛ به معنای «یا».
بِأَيدينا: «بِـ» حرف جر، برای وسیله؛ «أَيدي» جمع «يَد»، اسم مجرور و مضاف؛ «نا» ضمیر متصل، اول شخص جمع، در محل جر مضاف‌الیه؛ به معنای «به دست‌های ما، به وسیلهٔ ما».


فَتَرَبَّصوا إِنّا مَعَكُم مُتَرَبِّصونَ

پس انتظار بکشید، که ما نیز همراه شما منتظریم.

فَـ: حرف نتیجه و پیوند؛ به معنای «پس».
تَرَبَّصوا: ریشهٔ «ر ب ص»؛ فعل امر، باب تفعّل، صیغهٔ دوم شخص جمع مذکر، مبنی بر حذف نون، و «واو» فاعل آن است؛ به معنای «انتظار بکشید، چشم‌به‌راه باشید».
إِنّا: «إِنَّ» حرف تأکید و نصب؛ «نا» ضمیر متصل، اول شخص جمع، در محل نصب اسم «إِنَّ»؛ به معنای «بی‌گمان ما، همانا ما».
مَعَكُم: «مَعَ» ظرف همراهی، منصوب و مضاف؛ «كُم» ضمیر متصل، دوم شخص جمع مذکر، در محل جر مضاف‌الیه؛ به معنای «همراه شما، با شما».
مُتَرَبِّصونَ: ریشهٔ «ر ب ص»؛ اسم فاعل از باب تفعّل، جمع مذکر سالم، خبر «إِنَّ»، مرفوع به «واو»؛ به معنای «انتظارکشندگان، منتظران».

Nach oben scrollen