048-025-110-فتح

« Back to Glossary Index
آری آنان کسانی هستند که کفران پیغامهای الله را کردند و هم شما را از رفتن به مسجد الحرام بازداشتند و هم قربانی های شما را نگذاشتند، به مکان مخصوصش برسد، اگر مردان و زنان مؤمنی نبودند که شما در حالی که آنان را نمی شناختید، در حمله به آن کافران ایشان را هم پامال میکردید و بعداً ننگی روی این ندانستگی از کارتان نسبت به ایشان به شما میرسید، چنان صلحی برای شما پیش نمی آمد، ليكن آن صلح برای این پیش آمد تا الله هرکس را مصلحتش بخواهد در رحمت خودش داخل گرداند و اگر مؤمنان مزبور از کافران جدا بودند کافران ایشان را به عذاب دردناکی عذاب میکردیم (صلح حديبيه باعث شد که طبق قرار دادِ فی ما بين هر کس از مردم مکه مسلمان شود کافران مکه حق نداشته باشند، فشار و زحمتی نسبت به آنان پدید آورند و همین باعث گردید آنانکه ایمان خود را مخفی میداشتند، آشکار سازند و حتی عده ای از سران لشگر کافران مانند خالد بن ولید مسلمان شوند و روز به روز بر مسلمانان مکه افزوده شود) (۲۵)
هُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَالْهَدْيَ مَعْكُوفًا أَنْ يَبْلُغَ مَحِلَّهُ ۚ وَلَوْلَا رِجَالٌ مُؤْمِنُونَ وَنِسَاءٌ مُؤْمِنَاتٌ لَمْ تَعْلَمُوهُمْ أَنْ تَطَئُوهُمْ فَتُصِيبَكُمْ مِنْهُمْ مَعَرَّةٌ بِغَيْرِ عِلْمٍ ۖ لِيُدْخِلَ اللَّهُ فِي رَحْمَتِهِ مَنْ يَشَاءُ ۚ لَوْ تَزَيَّلُوا لَعَذَّبْنَا الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا

آنان همان کسانی هستند که کفر ورزیدند و شما را از مسجدالحرام بازداشتند و قربانی‌ها را نگاه داشتند تا به محلّ قربانی نرسد. و اگر مردان باایمان و زنان باایمانی نبودند که شما آنان را نمی‌شناختید، تا مبادا نادانسته آنان را پایمال کنید و از ناحیهٔ آنان ننگ و گناهی به شما برسد؛ [خدا چنین کرد] تا هر که را بخواهد در رحمت خود درآورد. اگر آنان از هم جدا می‌شدند، قطعاً کافرانِ آنان را به عذابی دردناک عذاب می‌کردیم.


هُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ

آنان همان کسانی‌اند که کفر ورزیدند و شما را از مسجدالحرام بازداشتند.
شرح واژه‌ها:

  • هُمُ: ضمیر منفصل، مبتدا، به معنای «آنان».
  • الَّذِينَ: اسم موصول، صفت برای «هم».
  • كَفَرُوا: فعل ماضی جمع، ریشه «ك ف ر»، پوشاندن؛ در دین به معنای انکار.
  • وَ: حرف عطف.
  • صَدُّوكُمْ: فعل ماضی + ضمیر مفعولی «کم»، ریشه «ص د د»، بازداشتن.
  • عَنِ: حرف جر.
  • الْمَسْجِدِ: اسم، ریشه «س ج د»، محل سجده.
  • الْحَرَامِ: صفت، ریشه «ح ر م»، محترم و ممنوع‌التعرض.

وَالْهَدْيَ مَعْكُوفًا أَنْ يَبْلُغَ مَحِلَّهُ

و قربانی‌ها را بازداشته بودند تا به محلّ قربانی نرسد.
شرح واژه‌ها:

  • وَ: حرف عطف.
  • الْهَدْيَ: اسم، ریشه «ه د ي»، قربانی‌ای که به حرم برده می‌شود.
  • مَعْكُوفًا: اسم مفعول، ریشه «ع ك ف»، بازداشته‌شده.
  • أَنْ: حرف مصدریه.
  • يَبْلُغَ: فعل مضارع منصوب، ریشه «ب ل غ»، رسیدن.
  • مَحِلَّهُ: اسم مکان + ضمیر، ریشه «ح ل ل»، محل ذبح.

وَلَوْلَا رِجَالٌ مُؤْمِنُونَ وَنِسَاءٌ مُؤْمِنَاتٌ

و اگر مردان باایمان و زنان باایمانی نبودند،
شرح واژه‌ها:

  • وَلَوْلَا: حرف امتناع لوجود.
  • رِجَالٌ: اسم جمع، ریشه «ر ج ل».
  • مُؤْمِنُونَ: اسم فاعل جمع، ریشه «أ م ن»، ایمان‌آورندگان.
  • وَ: حرف عطف.
  • نِسَاءٌ: اسم جمع.
  • مُؤْمِنَاتٌ: اسم فاعل جمع مؤنث.

لَمْ تَعْلَمُوهُمْ أَنْ تَطَئُوهُمْ

که شما آنان را نمی‌شناختید تا نادانسته آنان را پایمال کنید،
شرح واژه‌ها:

  • لَمْ: حرف نفی جازم.
  • تَعْلَمُوهُمْ: فعل مضارع مجزوم + ضمیر، ریشه «ع ل م».
  • أَنْ: حرف مصدریه.
  • تَطَئُوهُمْ: فعل مضارع منصوب + ضمیر، ریشه «و ط أ»، لگدمال کردن.

فَتُصِيبَكُمْ مِنْهُمْ مَعَرَّةٌ بِغَيْرِ عِلْمٍ

و از ناحیهٔ آنان ننگ و گناهی نادانسته به شما برسد.
شرح واژه‌ها:

  • فَ: حرف نتیجه.
  • تُصِيبَكُمْ: فعل مضارع منصوب + ضمیر، ریشه «ص و ب»، رسیدن.
  • مِنْهُمْ: جار و مجرور.
  • مَعَرَّةٌ: اسم، ریشه «ع ر ر»، ننگ و گناه.
  • بِغَيْرِ: حرف جر + اسم.
  • عِلْمٍ: اسم، ریشه «ع ل م»، آگاهی.

لِيُدْخِلَ اللَّهُ فِي رَحْمَتِهِ مَنْ يَشَاءُ

تا خدا هر که را بخواهد در رحمت خود داخل کند.
شرح واژه‌ها:

  • لِـ: لام تعلیل.
  • يُدْخِلَ: فعل مضارع منصوب، ریشه «د خ ل».
  • اللَّهُ: اسم جلاله، فاعل.
  • فِي: حرف جر.
  • رَحْمَتِهِ: اسم + ضمیر، ریشه «ر ح م».
  • مَنْ: اسم موصول.
  • يَشَاءُ: فعل مضارع، ریشه «ش ي أ»، خواستن.

لَوْ تَزَيَّلُوا لَعَذَّبْنَا الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا

اگر از هم جدا می‌شدند، کافرانِ آنان را به عذابی دردناک عذاب می‌کردیم.
شرح واژه‌ها:

  • لَوْ: حرف شرط امتناعی.
  • تَزَيَّلُوا: فعل ماضی، ریشه «ز ي ل»، جدا شدن.
  • لَعَذَّبْنَا: لام جواب شرط + فعل ماضی، ریشه «ع ذ ب».
  • الَّذِينَ: اسم موصول.
  • كَفَرُوا: فعل ماضی جمع.
  • مِنْهُمْ: جار و مجرور.
  • عَذَابًا: مفعول مطلق.
  • أَلِيمًا: صفت، ریشه «أ ل م»، دردناک.
Nach oben scrollen