064-017-108-تغابن

إِن تُقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا يُضَاعِفْهُ لَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ۚ وَاللَّهُ شَكُورٌ حَلِيمٌ

اگر به خدا وامی نیکو دهید، آن را برای شما چند برابر می‌کند و شما را می‌آمرزد، و خداوند بسیار سپاسگزار و بردبار است.

إِن تُقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا

اگر به خدا وامی نیکو دهید
شرح واژه‌ها:
إِنْ: حرف شرط جازم، به‌معنای «اگر».
تُقْرِضُوا: فعل مضارع مجزوم به‌سبب «إن»، ریشه «ق ر ض»، باب إفعال، به‌معنای «وام دهید»، فاعل آن واو جمع (شما) است.
اللَّهَ: لفظ جلاله، مفعولٌ‌به منصوب.
قَرْضًا: مصدر منصوب، مفعول مطلق برای تأکید معنا، به‌معنای «وام».
حَسَنًا: صفت منصوب برای «قرض»، به‌معنای «نیکو، پسندیده».

يُضَاعِفْهُ لَكُمْ

آن را برای شما چند برابر می‌کند
شرح واژه‌ها:
يُضَاعِفْهُ: فعل مضارع مجزوم به‌سبب شرط، ریشه «ض ع ف»، باب مفاعله، به‌معنای «چند برابر کند»، «هُ» ضمیر مفعولی و اشاره به «قرض».
لَكُمْ: جار و مجرور، بیان‌کنندهٔ جهت سود و منفعت، «برای شما».

وَيَغْفِرْ لَكُمْ

و شما را می‌آمرزد
شرح واژه‌ها:
وَ: حرف عطف.
يَغْفِرْ: فعل مضارع مجزوم، ریشه «غ ف ر»، باب فعل، به‌معنای «بیامرزد، ببخشد».
لَكُمْ: جار و مجرور، بیان‌کنندهٔ تعلق آمرزش به مخاطبان.

وَاللَّهُ شَكُورٌ حَلِيمٌ

و خداوند بسیار سپاسگزار و بردبار است
شرح واژه‌ها:
وَ: حرف استیناف یا عطف جمله.
اللَّهُ: مبتدا مرفوع.
شَكُورٌ: خبر اول مرفوع، صیغهٔ مبالغه از ریشه «ش ك ر»، به‌معنای «بسیار قدردانِ عمل اندک».
حَلِيمٌ: خبر دوم مرفوع، صفت مشبهه از ریشه «ح ل م»، به‌معنای «بردبار، شکیبا در برابر خطا».