064-013-108-تغابن

خداست که هیچ معبودی جز او نیست؛ و مؤمنان باید تنها بر خدا توکّل کنند.

اللَّهُ لَا إِلٰهَ إِلَّا هُوَ

خداست که هیچ معبودی جز او نیست.
شرح واژه‌ها:

• اللَّهُ: اسم خاص، علم بر ذات واجب‌الوجود؛ از ریشهٔ «أ ل ه» به معنای معبود و مورد پرستش؛ مرفوع به عنوان مبتدا.
• لَا: حرف نفی جنس، برای نفی کلی.
• إِلٰهَ: اسم «لا»ی نفی جنس، منصوب؛ از ریشهٔ «أ ل ه» به معنای معبود.
• إِلَّا: ادات استثنا.
• هُوَ: ضمیر منفصل مفرد مذکر غائب؛ بدل یا مستثنا؛ اشاره به ذات خداوند.

وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ

و مؤمنان باید بر خدا توکّل کنند.
شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف.
• عَلَى: حرف جر، به معنای «بر».
• اللَّهِ: اسم جلاله، مجرور به «على».
• فَ: فای نتیجه یا تفریع.
• لْيَتَوَكَّلِ: فعل مضارع امر غایب، مجزوم به لام امر؛ از ریشهٔ «و ك ل» به معنای واگذاشتن کار به دیگری با اعتماد.
• الْمُؤْمِنُونَ: اسم جمع مذکر سالم، فاعل فعل «يتوكّل»؛ از ریشهٔ «أ م ن» به معنای ایمان آوردن؛ مرفوع با واو جمع.