| اللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِيمَا كُنتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ خداوند در روز رستاخیز، میان شما دربارهٔ آنچه در آن اختلاف میکردید داوری خواهد کرد.
اللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْخداوند میان شما داوری میکند.
شرح واژهها: - اللَّهُ: اسم جلاله، اسم خاص، مفرد، معرفه، فاعل مرفوع. ریشه: (أ ل ه)؛ بهمعنای معبود یگانه.
- يَحْكُمُ: فعل مضارع مرفوع، باب فعل (حَكَمَ)، ریشه: (ح ك م)؛ بهمعنای داوری کردن، حکم راندن.
- بَيْنَ: ظرف مکان/حرف، بهمعنای میان.
- كُمْ: ضمیر متصل، جمع مخاطب، در محل مضافٌالیه؛ بهمعنای شما.
يَوْمَ الْقِيَامَةِدر روز رستاخیز.
شرح واژهها: - يَوْمَ: اسم زمان، منصوب بهعنوان ظرف زمان، ریشه: (ي و م)؛ بهمعنای روز.
- الْقِيَامَةِ: اسم، مفرد، معرفه، مضافٌالیه مجرور، ریشه: (ق و م)؛ بهمعنای برخاستن، روز برپاشدن مردگان.
فِيمَا كُنتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَدربارهٔ آنچه در آن اختلاف میکردید.
شرح واژهها: - فِي: حرف جر، بهمعنای در.
- مَا: اسم موصول یا مصدری، بهمعنای آنچه.
- كُنتُمْ: فعل ماضی ناقص (کان)، جمع مخاطب، ریشه: (ك و ن)؛ بهمعنای بودید.
- فِيهِ: فی (حرف جر) + هِ (ضمیر مفرد غایب)، بهمعنای در آن.
- تَخْتَلِفُونَ: فعل مضارع مرفوع، جمع مخاطب، باب افتعال (اِخْتَلَفَ)، ریشه: (خ ل ف)؛ بهمعنای اختلاف داشتن، ناسازگار بودن.
| 