| وَمَن يَقْنُتْ مِنكُنَّ لِلَّهِ وَرَسُولِهِ وَتَعْمَلْ صَالِحًا نُّؤْتِهَا أَجْرَهَا مَرَّتَيْنِ وَأَعْتَدْنَا لَهَا رِزْقًا كَرِيمًا و هر یک از شما که برای خدا و پیامبرش فرمانبردار باشد و کار شایسته انجام دهد، پاداش او را دو برابر به او میدهیم و برای او روزیِ گرامی آماده کردهایم.
وَمَن يَقْنُتْ مِنكُنَّ لِلَّهِ وَرَسُولِهِو هر یک از شما که برای خدا و پیامبرش فرمانبردار باشد شرح واژهها: - وَ: حرف عطف؛ برای پیوند جملهها.
- مَن: اسم شرط جازم؛ به معنای «هر کس».
- يَقْنُتْ: فعل مضارع مجزوم به سبب اسم شرط؛ ریشه: ق ن ت؛ به معنای اطاعت کردن، فروتنی همراه با دوام در بندگی.
- مِنكُنَّ: «مِن» حرف جر + «كُنَّ» ضمیر متصل جمع مؤنث مخاطب؛ به معنای «از میان شما زنان».
- لِلَّهِ: «لِ» حرف جر + «اللَّه» اسم جلاله؛ به معنای «برای خدا».
- وَ: حرف عطف.
- رَسُولِهِ: «رَسُول» اسم؛ ریشه: ر س ل؛ به معنای فرستاده؛ «هِ» ضمیر متصل مضافالیه؛ یعنی «پیامبر او».
وَتَعْمَلْ صَالِحًاو کار شایسته انجام دهد شرح واژهها: - وَ: حرف عطف.
- تَعْمَلْ: فعل مضارع مجزوم به سبب عطف بر فعل شرط؛ ریشه: ع م ل؛ به معنای انجام دادن.
- صَالِحًا: اسم منصوب به عنوان مفعولبه؛ ریشه: ص ل ح؛ به معنای درست، شایسته، نیکو.
نُّؤْتِهَا أَجْرَهَا مَرَّتَيْنِپاداش او را دو برابر به او میدهیم شرح واژهها: - نُّؤْتِهَا: فعل مضارع مرفوع؛ ریشه: أ ت ي؛ «نُؤْتِ» یعنی «میدهیم»؛ «ها» ضمیر مفعولبه مؤنث مفرد.
- أَجْرَهَا: «أَجْر» اسم؛ ریشه: أ ج ر؛ به معنای پاداش؛ «ها» ضمیر مضافالیه.
- مَرَّتَيْنِ: عدد تثنیه منصوب؛ ریشه: م ر ر؛ به معنای «دو بار، دو برابر».
وَأَعْتَدْنَا لَهَا رِزْقًا كَرِيمًاو برای او روزیِ گرامی آماده کردهایم شرح واژهها: - وَ: حرف عطف.
- أَعْتَدْنَا: فعل ماضی؛ ریشه: ع ت د؛ به معنای آماده کردن.
- لَهَا: «لِ» حرف جر + «ها» ضمیر مؤنث مفرد؛ به معنای «برای او».
- رِزْقًا: اسم منصوب؛ ریشه: ر ز ق؛ به معنای روزی.
- كَرِيمًا: صفت منصوب برای «رِزْقًا»؛ ریشه: ك ر م؛ به معنای گرامی، ارزشمند.
| 