033-018-104-أحزاب

به‌راستی خداوند بازدارندگانِ شما و آنان را که به برادران خود می‌گویند «به سوی ما بیایید» می‌شناسد، و آنان جز اندکی به میدان نبرد نمی‌آیند.

خداوند کسانی از شما را که مانع رفتن به جنگ بودند و همچنین کسانی را که به برادران خود می‌گفتند «بیا پیش ما» (یعنی نیا به جنگ) می‌شناخت؛ و تنها تعداد کمی از آن‌ها در میدان نبرد حاضر شدند.

قَد يَعلَمُ اللَّهُ المُعَوِّقينَ مِنكُم

خداوند بازدارندگانِ شما را به‌خوبی می‌شناسد.
شرح واژه‌ها:

• قَد: حرف تحقیق؛ برای تأکید بر وقوع و تحقق معنا.
• يَعلَمُ: فعل مضارع مرفوع؛ ریشه «ع ل م»؛ به‌معنای دانستن، آگاهی داشتن.
• اللَّهُ: اسم جلاله؛ فاعل مرفوع.
• المُعَوِّقينَ: اسم فاعل جمع مذکر سالم، منصوب؛ ر اشاره «ع و ق»؛ به‌معنای بازدارندگان، مانع‌شوندگان.
• مِنكُم: «مِن» حرف جر + «كُم» ضمیر متصل جمع مخاطب؛ به‌معنای «از میان شما».

وَالقائِلينَ لِإِخوانِهِم هَلُمَّ إِلَينا

و آنان که به برادران خود می‌گویند: «به سوی ما بیایید».
شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف.
• القائِلينَ: اسم فاعل جمع مذکر سالم، منصوب؛ ریشه «ق و ل»؛ گویندگان.
• لِإِخوانِهِم: «لِـ» حرف جر + «إِخوان» اسم جمع، مجرور؛ ریشه «أ خ و»؛ برادران؛ «هِم» ضمیر متصل.
• هَلُمَّ: اسم فعل امر؛ به‌معنای بیا، بیایید.
• إِلَينا: «إِلى» حرف جر + «نا» ضمیر متصل؛ به‌معنای «به سوی ما».

وَلا يَأتونَ البَأسَ إِلّا قَليلًا

و آنان جز اندکی به نبرد روی نمی‌آورند.
شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف.
• لا: حرف نفی.
• يَأتونَ: فعل مضارع مرفوع با نون؛ ریشه «أ ت ي»؛ آمدن، روی آوردن.
• البَأسَ: اسم منصوب؛ ریشه «ب أ س»؛ به‌معنای جنگ، شدت، میدان نبرد.
• إِلّا: ادات استثناء.
• قَليلًا: اسم منصوب؛ به‌معنای اندک، کم