058-020-103-مجادلة

بی‌گمان کسانی که با خدا و فرستادهٔ او دشمنی و مخالفت می‌کنند، آنان در میان خوارشدگان خواهند بود.

إِنَّ الَّذِينَ يُحَادُّونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ

به‌راستی کسانی که با خدا و پیامبرش دشمنی می‌کنند

شرح واژه‌ها:

• إِنَّ: حرف تأکید و نصب؛ برای تأکید بر جملهٔ اسمیه به‌کار می‌رود
• الَّذِينَ: اسم موصول جمع مذکر؛ در محل اسم «إنّ»
• يُحَادُّونَ: فعل مضارع مرفوع با ثبوت نون؛ از ریشهٔ ح د د؛ باب مفاعله؛ به‌معنای دشمنی کردن، در برابر قرار گرفتن، مخالفت آشکار
• اللَّهَ: اسم جلاله؛ مفعول‌به منصوب
• وَ: حرف عطف
• رَسُولَهُ: «رسول» اسم معطوف بر «اللَّه» در حالت نصب؛ «هُ» ضمیر متصل، مضافٌ‌الیه، به خدا بازمی‌گردد

أُولَٰئِكَ فِي الْأَذَلِّينَ

آنان در میان خوارشدگان هستند

شرح واژه‌ها:

• أُولَٰئِكَ: اسم اشارهٔ جمع برای دور؛ در محل مبتدا یا خبر تأکیدی
• فِي: حرف جر؛ دلالت بر قرار گرفتن در حالت یا جایگاه
• الْأَذَلِّينَ: اسم مجرور به «فی»؛ جمع «أذلّ»؛ صیغهٔ تفضیل از ریشهٔ ذ ل ل؛ به‌معنای بسیار خوار، نهایت خواری و پستی