024-044-102-نور

يُقَلِّبُ اللَّهُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِأُولِي الْأَبْصَارِ

خداوند شب و روز را دگرگون می‌گرداند؛ بی‌گمان در این [کار] برای صاحبان بینش عبرتی است.

جملهٔ عربی اول:
يُقَلِّبُ اللَّهُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ

ترجمهٔ فارسی:
خداوند شب و روز را دگرگون می‌کند.

شرح واژه‌ها (گرامر و معنا):

• يُقَلِّبُ: فعل مضارع، باب تفعیل، مفرد مذکر غایب؛ به معنای «پی‌درپی دگرگون می‌کند، می‌گرداند».
• اللَّهُ: اسم جلاله، فاعل مرفوع.
• اللَّيْلَ: اسم، مفعول‌به اول منصوب؛ «شب».
• وَ: حرف عطف؛ «و».
• النَّهَارَ: اسم، معطوف بر «اللَّيْلَ»، مفعول‌به منصوب؛ «روز».

جملهٔ عربی دوم:
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِأُولِي الْأَبْصَارِ

ترجمهٔ فارسی:
بی‌گمان در این، برای صاحبان بینش عبرتی است.

شرح واژه‌ها (گرامر و معنا):

• إِنَّ: حرف مشبهه بالفعل؛ برای تأکید.
• فِي: حرف جر؛ «در».
• ذَٰلِكَ: اسم اشاره مفرد، مجرور به «في»؛ «این/آن (اشاره به امر یادشده)».
• لَ: لام تأکید (لامِ ابتداء).
• عِبْرَةً: اسم، منصوب؛ خبر «إِنَّ» به تقدیر یا اسم مؤخر با تأکید؛ «پند، عبرت».
• لِـ: حرف جر؛ «برای».
• أُولِي: اسم جمع، مجرور به لام؛ به معنای «دارندگانِ».
• الْأَبْصَارِ: اسم جمع، مضاف‌الیه مجرور؛ «دیدگان، بینش‌ها».