الَّذینَ استَجابوا لِلَّهِ وَالرَّسولِ مِن بَعدِ ما أَصابَهُمُ القَرحُ ۚ لِلَّذینَ أَحسَنوا مِنهُم وَاتَّقَوا أَجرٌ عَظیمٌ - الَّذینَ استَجابوا لِلَّهِ وَالرَّسولِ مِن بَعدِ ما أَصابَهُمُ القَرحُ
- ترجمه: آنان که پس از آنکه جراحت به ایشان رسید، دعوت خدا و پیامبر را پاسخ دادند.
- واژهبهواژه:
- الَّذینَ: اسم موصول؛ معنی: کسانی که؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —.
- استَجابوا: فعل ماضی جمع؛ معنی: پاسخ دادند؛ ریشه: ج-و-ب؛ وزن: استفعل؛ باب: استفعال.
- لِلَّهِ: جار و مجرور؛ معنی: برای خدا/به دعوت خدا؛ ریشه: أ-ل-ه؛ وزن/باب: —.
- وَالرَّسولِ: اسم معطوف مجرور؛ معنی: و پیامبر؛ ریشه: ر-س-ل؛ وزن: فعول؛ باب: —.
- مِن: حرف جر؛ معنی: از؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —.
- بَعدِ: ظرف زمان (مضاف) مجرور به اضافه؛ معنی: پس از؛ ریشه: ب-ع-د؛ وزن: فَعْل؛ باب: —.
- ما: اسم موصول/مصدرية؛ معنی: آنچه/اینکه؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —.
- أَصابَهُمُ: فعل ماضی + ضمیر مفعولی جمع؛ معنی: به آنان رسید/آنان را دچار کرد؛ ریشه: ص-و-ب؛ وزن: أَفْعَلَ؛ باب: إفعال.
- القَرحُ: اسم مرفوع؛ معنی: زخم، جراحت؛ ریشه: ق-ر-ح؛ وزن: فَعْل؛ باب: —.
- لِلَّذینَ أَحسَنوا مِنهُم وَاتَّقَوا أَجرٌ عَظیمٌ
- ترجمه: برای کسانی از میان آنان که نیکوکاری کردند و پرهیزکاری نمودند، پاداشی بزرگ است.
- واژهبهواژه:
- لِلَّذینَ: جار و مجرور + اسم موصول؛ معنی: برای کسانی که؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —.
- أَحسَنوا: فعل ماضی جمع؛ معنی: نیکی کردند/نیکو عمل کردند؛ ریشه: ح-س-ن؛ وزن: أَفْعَلوا؛ باب: إفعال.
- مِنهُم: جار و مجرور + ضمیر جمع؛ معنی: از ایشان/از میانشان؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —.
- وَاتَّقَوا: فعل ماضی جمع؛ معنی: پرهیز کردند/تقوا پیشه کردند؛ ریشه: و-ق-ي؛ وزن: اِفْتَعَلوا (اتَّقَى از باب افتعال با ادغام تاء)؛ باب: افتعال.
- أَجرٌ: اسم مفرد مرفوع؛ معنی: پاداش؛ ریشه: أ-ج-ر؛ وزن: فَعْل؛ باب: —.
- عَظیمٌ: صفت مرفوع؛ معنی: بزرگ؛ ریشه: ع-ظ-م؛ وزن: فَعیل؛ باب: —.
ترجمه کل آیه: کسانی که پس از آنکه جراحت به آنان رسید، دعوت خدا و پیامبر را پاسخ گفتند؛ برای کسانی از میان آنان که نیکوکار شدند و پرهیزکاری پیشه کردند، پاداشی بزرگ است. | 