| مگر بر همسران خود، یا بر آنچه برای فروکش کردن شهوتِ خود بطور موقت، قبل از آنکه بتوانند ازدواج نمایند، آن را به تملک خود در آورده اند، و مردان مؤمن فقط در این دو مورد در انجام غریزه جنسی خود ملامت ندارند، (با در نظر گرفتن آیات ۲4 تا ۲۸ از سوره نساء و آیه ۳۳ از سوره نور در اسلام دو طریق برای انجام غریزه جنسی هست، یکی گرفتن همسر شایسته به شرطی که به منظور نگهداری او بطور دائم باشد و دیگر که مخصوص جوانان و کسانی است که نمی توانند زن شایسته ای بگیرند و غلبه شهوت بر ایشان طوریست که نمیتوانند خود را نگهدارند و این دومی تملّکِ کنیز، برای اینکار، بطور موقت است و مقصود از کنیز در زمان نزول این آیات، زنی بوده که تربیت او طوری بوده که لیاقت خانم شدن و زندگی کردنِ آزاد را نداشته باشد، زیرا دستور اسلام بوده که اگر غلام و کنیزی که از طریق خرید و فروش و یا اسیران جنگی بدست می آورند، لياقت زندگی آزاد را داشته باشد، مسلمانان باید آنها را آزاد کنند و قسمتی از بیت المال مسلمین برای آزادی اینگونه غلام و کنیزان اختصاص داشته و هر صاحب کنیزی حق نداشت، با کنیز خود که برای کلفتی گرفته نزدیکی نماید، مگر به شرطی که زن نداشته باشد و یا زنش نازا و بیمار باشد و در این صورت نیز، میبایست چنین حقی را روی قرار دادِ رسمی علناً معلوم دارد، تا مفاسدی پیش نیاید و امروزه که غلام و کنیز نیست، باید با دخالت بهداشتی و اجتماعی دولت، زنان شبیه به کنیز که از حیث اخلاق و تربیت و فهم، لیاقتِ خانم شدن ندارند و یا بواسطه عیب و نقصی که دارند، کسی آنان را برای زناشوئی انتخاب نمیکند، به شرطی که خودشان راضی باشند، مورد استفاده کسانی قرار گیرند که نمیتوانند، تا زمان زناشوئی با زن شایسته ای، خود را نگهدارند و باید عمل آنان طوری باشد که نه باعث تشویق فساد در جامعه گردد و نه فریب و زور و ظلمی در کار باشد و نه زنان لایق به زناشویی را بسوی آن کار بکشاند و بر طبق آیه 34 از سوره نور اینکار در صدر اسلام با تمام شرایط فوق عمل میشده و شاید همین باعث شده که بعدها بعضی ها تصور کنند که ازدواج موقت با زنی که به اینکار تن در دهد جایز است) و مردان مؤمن فقط در این دو مورد در انجام غریزه جنسی خود ملامت ندارند (6) |
023-006-076-مؤمنون
« Back to Glossary Index