093-009-011-ضحى

پس یتیم را هرگز تحقیر نکن.

1. فَأَمَّا اليَتيمَ
   • فَأَمَّا: „پس اما“؛ این کلمه ترکیبی است که معمولاً برای تأکید و انتقال به موضوع جدید به کار می‌رود. „فَ“ حرف عطف است به معنای „پس“ و „أَمَّا“ حرف شرط یا تفصیل است.
   • اليَتيمَ: „یتیم“؛ اسم منصوب است و مفعولٌ‌به قرار گرفته است. حرف تعریف „ال“ برای معرفه کردن اسم استفاده شده و „یتیم“ به معنای کودک بی‌پدر است.
2. فَلا تَقهَر
   • فَلا: „پس نباید“؛ حرف نفی است که فعل بعد از خود را منفی می‌کند.
   • تَقهَر: „تحقیر کن“؛ فعل مضارع دوم شخص مفرد از ریشه „قهر“. این فعل بیانگر امر منفی است که در اینجا نهی از انجام کار تحقیر یا ظلم به یتیم می‌باشد.

نوع جمله و معنا:

• نوع جمله:
  این جمله یک جمله خبری-نهی (امری منفی) است که در آن از انجام عملی خاص (تحقیر یتیم) نهی شده است.
• معنا:
  خداوند در این آیه تأکید می‌کند که یتیمان نباید مورد ظلم، قهر یا تحقیر قرار گیرند. این دستور اخلاقی و انسانی به رفتار محترمانه با کودکان بی‌پناه اشاره دارد.