| یا به قوم ثمود که در کنار جاده ای کوهستانی، سنگ ها را برای خانه خود می تراشیدند (بر طبق آنچه در سوره های اعراف و هود و حجر و سوره های دیگر قرآن است، پیغمبرِ قومِ ثمود، صالح نام داشت که پس از قومِ عاد قومی متمدن تر از اقوامِ اطراف خود بودند و در میانِ مدینه و شام میزیستند و بواسطه فسادکاری به بت پرستیهائی آلوده گشتند و از تهدیدِ پیغمبرِ خود نترسیدند و دچار زلزله و رعد و برقِ کشنده و ویران کننده شدند و فقط پیروانِ پیغمبرشان نجات یافتند) (۹) |
| وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ و (قوم) ثمود، همان کسانی که صخرهها را در درّه میبریدند. این جمله یک جمله مرکب است و از دو بخش تشکیل شده است:
بررسی دستور زبان:
نوع جمله و معنا:
|
089-009-010-فجر
« Back to Glossary Index