068-016-003-قلم

آیه‌ی 16 „سَنَسِمُهُ عَلَى الْخُرْطُومِ“:

تحلیل دستوری:

1. سَنَسِمُهُ:
   • سَ: حرف استقبال (نشانه آینده) که بر سر فعل مضارع می‌آید تا زمان آینده را نشان دهد.
   • نَسِمُ: فعل مضارع مرفوع از باب „وَسَمَ“، به معنای „داغ می‌زنیم“.
     • ریشه: „و-س-م“
     • ضمیر „نحن“ (ما) در نهاد فعل مستتر است.
   • هُ: ضمیر متصل مفعولی به معنای „او را“.
2. عَلَى: حرف جر به معنای „بر“ یا „روی“.
3. الْخُرْطُومِ:
   • ال: حرف تعریف.
   • خُرْطُوم: اسم مجرور به علت وجود حرف جر „عَلَى“، و در اینجا به معنای „پوزه“ یا „بینی“.

معنی و مفهوم:

این آیه بیانگر تهدیدی الهی است که خداوند در مورد فردی متکبر و گناهکار اعلام می‌کند. به این معنا که „ما بر بینی او داغ خواهیم زد“. این جمله نشان‌دهنده خواری و تنبیه سختی است که شامل این شخص خواهد شد.

نوع جمله:

این جمله خبری است و بیانگر یک اتفاق قطعی در آینده است که خداوند آن را وعده داده است.

ریشه و معانی:

• وَسَمَ (و-س-م): به معنای علامت‌گذاری، نشان‌گذاری، داغ زدن.
• خُرْطُوم: به معنای بینی یا پوزه، که بیشتر در مورد حیوانات استفاده می‌شود، اما در اینجا برای انسان به کار رفته است تا خفت و خواری را نشان دهد.

در کل، این آیه نمادی از تنبیه الهی و نشانه‌ای از عدالت خداوند در برابر طغیان و تکبر است.