060-007-109-ممتحنة

امید است خدا میان شما و کسانی از آنان که با ایشان دشمنی ورزیده‌اید، دوستی برقرار کند؛ و خدا تواناست، و خدا آمرزنده و مهربان است.

عَسَى اللَّهُ أَن يَجْعَلَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ الَّذِينَ عَادَيْتُمْ مِّنْهُم مَوَدَّةً

امید است خدا میان شما و کسانی از آنان که با ایشان دشمنی ورزیده‌اید، دوستی پدید آورد.

شرح واژه‌ها:

• عَسَى: فعل ناقص، برای امید و انتظار؛ از نظر معنا دلالت بر امکان همراه با امید دارد.
• اللَّهُ: اسم جلاله، فاعلِ «عسى» از نظر معنا؛ ریشه «أله» به معنای معبود.
• أَن: حرف مصدری و ناصبه، فعل مضارع بعد از خود را منصوب می‌کند.
• يَجْعَلَ: فعل مضارع منصوب؛ ریشه «ج-ع-ل»؛ به معنای قرار دادن، پدید آوردن.
• بَيْنَكُمْ: «بين» ظرف مکان، مضاف؛ «كم» ضمیر متصل جمع مخاطب، مضاف‌الیه.
• وَبَيْنَ: واو عطف + «بين» ظرف مکان.
• الَّذِينَ: اسم موصول جمع مذکر.
• عَادَيْتُمْ: فعل ماضی؛ ریشه «ع-د-و»؛ به معنای دشمنی کردن؛ «تم» ضمیر فاعل جمع مخاطب.
• مِّنْهُم: «من» حرف تبعیض؛ «هم» ضمیر غایب جمع.
• مَوَدَّةً: اسم منصوب به عنوان مفعول به؛ ریشه «و-د-د»؛ به معنای محبت، دوستی پایدار.

وَاللَّهُ قَدِيرٌ

و خدا تواناست.

شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف.
• اللَّهُ: مبتدا؛ اسم جلاله.
• قَدِيرٌ: خبر؛ صفت مشبهه از ریشه «ق-د-ر»؛ به معنای دارای قدرت کامل.

وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

و خدا آمرزنده و مهربان است.

شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف.
• اللَّهُ: مبتدا.
• غَفُورٌ: خبر اول؛ صیغه مبالغه از ریشه «غ-ف-ر»؛ به معنای بسیار آمرزنده.
• رَّحِيمٌ: خبر دوم؛ صفت مشبهه از ریشه «ر-ح-م»؛ به معنای مهربان و دارای رحمت پایدار.