057-027-106-حديد

« Back to Glossary Index
سپس در دنبال آنان پی در پی پیغمبرانی دیگر فرستادیم (یعنی موسی و زرتشت و بودا و امثال اینها که همه از نسل نوح هستند) و عیسی پسر مریم را پس از اینها آوردیم و به او کتاب آسمانی انجیل را دادیم (کتاب آسمانی یعنی مطالب مستدل و صد در صد درست که از جانب الله فرستاده شود و کتاب در اینجا بمعنای نوشته نیست و انجیل یعنی بشارت و انجیل عیسی فقط، بشارتهائی برای قیامت و نتیجه کارهای خوب و بد در آخرت بود و در احکام و قوانین شریعتی طرفداران عیسی از تورات تبعیت میکردند و انجیل برای آن آمد که علمای یهود موضوعات بشارتی فوق را که در تورات بود، کم و زیاد و عوض کرده بودند) و در دل کسانی که از عیسی پیروی کردند، مهربانی و بخششی قرار دادیم و از دنیا گذشتنی، ولی بعدأ بنام طرفداری از عیسی اینها را بصورت دیگری در آوردند که ما مقرر نکرده بودیم، بلکه بر آنان مقرر کرده بودیم، راهی را پیش گیرند که رضای الله در آن باشد (نه مهربانیهای ظاهرسازانه و کناره گیری کردن از مردم و از زن و دخالت دادن عیسی در کارها و جلب توجه مردم عامی به نفع دنیاداران و سیاست مداران ستمکار، و گناه بخش معرفی کردنِ عیسی بجای اجرای قوانین الله) پس آنطور که باید مهربانی و بخشش و گذشتن از دنیا را که در انجیل اصلی بود، مراعات نکردند و به کسانی از ایشان که مؤمن حقیقی به انجیل اصلی بودند، مزدشان را دادیم (اینان حواریان حقیقی عیسی و پیروان حقیقی آنان بودند که پطرس و يعقوب سر دسته ایشان بود و کتاب يعقوب حاکی از وضع اینهاست) و بسیاری از کسانی که خود را طرفدار عیسی معرفی میکنند، منحرف و متجاوزند (اشاره به طرفداران مکتبِ پولس است که با اینکه دشمن حواریان بود با حیله ای خود را حواری و جانشین عیسی معرفی کرد و مکتب درویشی و عرفان دروغی را در مسیحیت بوجود آورد ، به نفع استعمار امپراطوران روم) (۲۷)
ثُمَّ قَفَّيْنَا عَلَىٰ آثَارِهِمْ بِرُسُلِنَا وَقَفَّيْنَا بِعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَآتَيْنَاهُ الْإِنْجِيلَ وَجَعَلْنَا فِي قُلُوبِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ رَأْفَةً وَرَحْمَةً وَرَهْبَانِيَّةً ابْتَدَعُوهَا مَا كَتَبْنَاهَا عَلَيْهِمْ إِلَّا ابْتِغَاءَ رِضْوَانِ اللَّهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا ۖ فَآتَيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا مِنْهُمْ أَجْرَهُمْ ۖ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ فَاسِقُونَ

سپس پیامبران خود را پی‌درپی بر جای پای آنان فرستادیم، و عیسی پسر مریم را در پی آنان فرستادیم، و به او انجیل عطا کردیم، و در دل‌های کسانی که از او پیروی کردند مهربانی و رحمت نهادیم؛ و رهبانیتی را که خود پدید آوردند، ما آن را بر آنان مقرر نکرده بودیم، جز برای طلب خشنودی خدا؛ اما آن را چنان‌که حق رعایتش بود، رعایت نکردند. پس به کسانی از آنان که ایمان آوردند پاداششان را دادیم، و بسیاری از آنان نافرمان‌اند.


ثُمَّ قَفَّيْنَا عَلَىٰ آثَارِهِمْ بِرُسُلِنَا

سپس پیامبران خود را پی‌درپی بر جای پای آنان فرستادیم.
شرح واژه‌ها:

  • ثُمَّ: حرف عطف، دلالت بر ترتیب با فاصله زمانی.
  • قَفَّيْنَا: فعل ماضی، صیغهٔ جمع متکلم؛ ریشه: ق ف و؛ به معنای دنبال‌کردن و پی‌درپی فرستادن.
  • عَلَىٰ: حرف جر.
  • آثَارِهِمْ: اسم جمع، ریشه: أ ث ر؛ آثار، نشانه‌ها؛ «هم» ضمیر متصل مضاف‌الیه.
  • بِرُسُلِنَا: باء حرف جر؛ «رُسُل» جمع رسول، ریشه: ر س ل؛ «نا» ضمیر متصل مضاف‌الیه.

وَقَفَّيْنَا بِعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ

و عیسی پسر مریم را در پی آنان فرستادیم.
شرح واژه‌ها:

  • وَ: حرف عطف.
  • قَفَّيْنَا: فعل ماضی، همان ریشه و معنا.
  • بِعِيسَى: باء حرف جر؛ «عیسی» اسم خاص.
  • ابْنِ: بدل یا عطف بیان؛ ریشه: ب ن و.
  • مَرْيَمَ: اسم خاص، مضاف‌الیه.

وَآتَيْنَاهُ الْإِنْجِيلَ

و به او انجیل را عطا کردیم.
شرح واژه‌ها:

  • وَ: حرف عطف.
  • آتَيْنَاهُ: فعل ماضی، جمع متکلم؛ ریشه: أ ت ي؛ «ه» ضمیر مفعولی، اشاره به عیسی.
  • الْإِنْجِيلَ: اسم معرفه؛ کتاب آسمانی عیسی.

وَجَعَلْنَا فِي قُلُوبِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ رَأْفَةً وَرَحْمَةً

و در دل‌های کسانی که از او پیروی کردند، مهربانی و رحمت قرار دادیم.
شرح واژه‌ها:

  • وَجَعَلْنَا: فعل ماضی؛ ریشه: ج ع ل؛ به معنای قرار دادن.
  • فِي: حرف جر.
  • قُلُوبِ: جمع قلب؛ ریشه: ق ل ب؛ اسم مجرور.
  • الَّذِينَ: اسم موصول جمع.
  • اتَّبَعُوهُ: فعل ماضی؛ ریشه: ت ب ع؛ «واو» فاعل، «ه» مفعول.
  • رَأْفَةً: مصدر؛ ریشه: ر أ ف؛ مهربانی نرم.
  • وَرَحْمَةً: مصدر؛ ریشه: ر ح م؛ دلسوزی و شفقت.

وَرَهْبَانِيَّةً ابْتَدَعُوهَا

و رهبانیتی که خود آن را پدید آوردند.
شرح واژه‌ها:

  • وَ: حرف عطف.
  • رَهْبَانِيَّةً: اسم مصدر؛ ریشه: ر ه ب؛ گوشه‌نشینی عبادی.
  • ابْتَدَعُوهَا: فعل ماضی؛ ریشه: ب د ع؛ «واو» فاعل، «ها» مفعول.

مَا كَتَبْنَاهَا عَلَيْهِمْ إِلَّا ابْتِغَاءَ رِضْوَانِ اللَّهِ

ما آن را بر آنان واجب نکرده بودیم، جز برای طلب خشنودی خدا.
شرح واژه‌ها:

  • مَا: حرف نفی.
  • كَتَبْنَاهَا: فعل ماضی؛ ریشه: ك ت ب؛ مقرر داشتن؛ «ها» مفعول.
  • عَلَيْهِمْ: جار و مجرور؛ «هم» ضمیر.
  • إِلَّا: ادات استثناء.
  • ابْتِغَاءَ: مصدر؛ ریشه: ب غ ي؛ طلب کردن.
  • رِضْوَانِ: مصدر؛ ریشه: ر ض و؛ خشنودی.
  • اللَّهِ: اسم جلاله، مضاف‌الیه.

فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا

پس آن را آن‌گونه که حق رعایتش بود، رعایت نکردند.
شرح واژه‌ها:

  • فَ: حرف تفریع.
  • مَا: حرف نفی.
  • رَعَوْهَا: فعل ماضی؛ ریشه: ر ع ي؛ نگه‌داشتن و پاس‌داشتن؛ «ها» مفعول.
  • حَقَّ: اسم؛ به معنای شایسته و لازم.
  • رِعَايَتِهَا: مصدر؛ ریشه: ر ع ي؛ «ها» مضاف‌الیه.

فَآتَيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا مِنْهُمْ أَجْرَهُمْ

پس به کسانی از آنان که ایمان آوردند پاداششان را دادیم.
شرح واژه‌ها:

  • فَآتَيْنَا: فعل ماضی؛ ریشه: أ ت ي.
  • الَّذِينَ: اسم موصول جمع.
  • آمَنُوا: فعل ماضی؛ ریشه: أ م ن؛ ایمان آوردند.
  • مِنْهُمْ: جار و مجرور؛ بیان تبعیض.
  • أَجْرَهُمْ: اسم؛ ریشه: أ ج ر؛ پاداش؛ «هم» مضاف‌الیه.

وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ فَاسِقُونَ

و بسیاری از آنان نافرمان‌اند.
شرح واژه‌ها:

  • وَ: حرف عطف.
  • كَثِيرٌ: اسم؛ به معنای بسیار.
  • مِنْهُمْ: جار و مجرور.
  • فَاسِقُونَ: اسم فاعل جمع؛ ریشه: ف س ق؛ خارج‌شدگان از فرمان.
Nach oben scrollen