057-003-106-حديد

اوست اوّل و آخر و آشکار و پنهان، و او به هر چیزی داناست.

هُوَ الأَوَّلُ وَالآخِرُ

اوست اوّل و آخر.
شرح واژه‌ها:

• هُوَ: ضمیر منفصل، مفرد، مذکّر غایب؛ به خداوند اشاره دارد.
• الأَوَّلُ: اسم، معرفه با «ال»، از ریشهٔ «أ و ل»؛ به معنای آغاز، بی‌ابتدا.
• وَ: حرف عطف؛ برای پیوند.
• الآخِرُ: اسم، معرفه با «ال»، از ریشهٔ «أ خ ر»؛ به معنای پایان، بی‌انتها.

وَالظّاهِرُ وَالْبَاطِنُ

و آشکار و پنهان است.
شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف.
• الظّاهِرُ: اسم، معرفه، از ریشهٔ «ظ ه ر»؛ به معنای آشکار، هویدا، غالب.
• وَ: حرف عطف.
• الْبَاطِنُ: اسم، معرفه، از ریشهٔ «ب ط ن»؛ به معنای نهان، درونی، پنهان از دید.

وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

و او به هر چیزی داناست.
شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف.
• هُوَ: ضمیر منفصل، مفرد، مذکّر غایب؛ تأکید بر ذات الهی.
• بِ: حرف جر؛ دلالت بر احاطه و شمول.
• كُلِّ: اسم، مضاف، از ریشهٔ «ك ل ل»؛ به معنای همه، تمام.
• شَيْءٍ: اسم، نکره، مجرور به «بِ»، از ریشهٔ «ش ي ء»؛ هر موجود و هر امر.
• عَلِيمٌ: صیغهٔ مبالغه، اسم، از ریشهٔ «ع ل م»؛ بسیار دانا، آگاه به همه چیز.