| یکی از این بندگانِ توبه کننده، داوود بود که ما از طرف خودمان به او فضیلتی دادیم و آن زمانی بود که به کوهها گفتیم، همراه او توبه کنید و به آن پرندگان نیز گفتیم با او توبه کنند (این مطلب کوتاه، اشاره ایست از مطالبی که در سوره انبیاء و ص نیز هست و در کتاب دوم سموئیل باب ۱۱ تا ۱۹ که تاریخی از تواریخ یهود میباشد، مفصل نوشته شده که داوود در وقتی که پادشاه بود و هنوز مورد وحی و نبوتِ خالق عالم قرار نگرفته بود، چون مرتکب گناه بزرگی نسبت به زن سردارش شد، مورد غضب الله قرار گرفت و بوسیله شورش یکی از پسرانش، بنام اَبشالوم از شهر فراری شد و به کوههای زیتون پناه برد و در آنجا مدتی با عده ای از طرفدارانش بود و هر صبح و هر عصر، اشعاری که خودش ساخته بود و حاکی از توبه و انابه او بدرگاه الله بود، با صوتِ داوودی که مشهور است، بسیار سوزناک میخواند و حتی عده ای موسیقی دان همراه داشت که مطابقِ خواندن داوود با انواع وسائل موسیقی مینواختند و انعکاسِ صدای زیبای او در کوه ها می پیچید و بسوی داوود برمیگشت و پرندگان خوش صدا نیز با او به چهچه میپرداختند) و ما برای او آهن را نرم کردیم (۱۰) |
034-010-045-سبأ
« Back to Glossary Index