| وَلا يَزالُ الَّذينَ كَفَروا في مِريَةٍ مِنهُ حَتّىٰ تَأتِيَهُمُ السّاعَةُ بَغتَةً أَو يَأتِيَهُم عَذابُ يَومٍ عَقيمٍ و کسانی که کفر ورزیدهاند، همواره نسبت به آن در تردید خواهند بود، تا آنکه قیامت بهطور ناگهانی به سراغشان آید، یا عذاب روزی نابارور به آنان برسد.
وَلا يَزالُ الَّذينَ كَفَرواو کسانی که کفر ورزیدهاند همچنان ادامه میدهند
شرح واژهها: - وَ: حرف عطف، بهمعنای «و».
- لا: حرف نفی.
- يَزالُ: فعل مضارع ناقص از ریشهٔ «ز و ل»، بهمعنای «همچنان بودن، استمرار داشتن»؛ همراه با «لا» معنای استمرار منفی میدهد.
- الَّذينَ: اسم موصول جمع مذکر، «کسانی که».
- كَفَروا: فعل ماضی جمع، از ریشهٔ «ك ف ر»، بهمعنای «پوشاندن، انکار کردن، کفر ورزیدن».
في مِريَةٍ مِنهُنسبت به آن در تردیدی هستند
شرح واژهها: - في: حرف جر، «در».
- مِريَةٍ: اسم مجرور، از ریشهٔ «م ر ي»، بهمعنای «شک، تردید همراه با بدگمانی».
- مِنهُ: «از آن / نسبت به آن»؛ مِن حرف جر، هُ ضمیر مفرد مذکر، اشاره به قرآن یا آنچه نازل شده است.
حَتّىٰ تَأتِيَهُمُ السّاعَةُ بَغتَةًتا آنکه قیامت ناگهان به سراغشان آید
شرح واژهها: - حَتّىٰ: حرف غایت، «تا».
- تَأتِيَهُم: فعل مضارع، از ریشهٔ «أ ت ي»، «آمدن»؛ هُم ضمیر مفعولی جمع، «به آنان».
- السّاعَةُ: اسم مرفوع، از ریشهٔ «س و ع»، در اصطلاح قرآنی بهمعنای «قیامت».
- بَغتَةً: مصدر منصوب، از ریشهٔ «ب غ ت»، بهمعنای «ناگهانی، بیمقدمه».
أَو يَأتِيَهُم عَذابُ يَومٍ عَقيمٍیا عذاب روزی نابارور به آنان برسد
شرح واژهها: - أَو: حرف عطف، «یا».
- يَأتِيَهُم: فعل مضارع، از ریشهٔ «أ ت ي»، «به سراغشان آمدن».
- عَذابُ: اسم مرفوع، از ریشهٔ «ع ذ ب»، بهمعنای «کیفر، عذاب».
- يَومٍ: اسم مجرور، «روز».
- عَقيمٍ: صفت برای «یوم»، از ریشهٔ «ع ق م»، بهمعنای «نازا، بیثمر، بدون خیر و رهایی».
| 