008-038-094-أنفال

« Back to Glossary Index
برای کفران کنندگان بگو، اگر از کفران دست بردارند، گناهان گذشته ایشان بخشیده میشود و اگر باز به کفر خود ادامه دهند باید متوجه باشند که چه بر سر امثال ایشان در تاريخهای دینی گذشتگان آمد (۳۸)

قُل لِلَّذينَ كَفَروا إِن يَنتَهوا يُغفَر لَهُم ما قَد سَلَفَ وَإِن يَعودوا فَقَد مَضَت سُنَّتُ الأَوَّلينَ

بگو به کسانی که کفر ورزیدند: اگر بازایستند، آنچه پیش‌تر گذشته برایشان آمرزیده می‌شود؛ و اگر بازگردند [به کفر و ستیز]، پس روشِ [عذاب و کیفرِ] پیشینیان گذشته است.

— — — — — — — — — —

۱) جمله: قُل لِلَّذينَ كَفَروا

  • ترجمه: بگو به کسانی که کفر ورزیدند.
  • نقش‌ها و اطلاعات واژگانی:
    • قُل: فعل امر، ثلاثی مجرد، ریشه: ق-و-ل، معنا: بگو.
    • لِـ: حرف جر، معنا: به/برای.
    • الَّذينَ: اسم موصول جمع مذکر، معنا: آنان‌که/کسانی که.
    • كَفَروا: فعل ماضی، جمع غایب، ریشه: ك-ف-ر، معنا: کفر ورزیدند/انکار کردند.

———————

۲) جمله: إِن يَنتَهوا يُغفَر لَهُم ما قَد سَلَفَ

  • ترجمه: اگر بازایستند، آنچه پیش‌تر گذشته برایشان آمرزیده می‌شود.
  • نقش‌ها و اطلاعات واژگانی:
    • إِن: حرف شرط، معنا: اگر.
    • يَنتَهوا: فعل مضارع منصوب (به سبب إن شرطیه)، جمع غایب، ریشه: ن-هـ-ي (انتهى)، معنا: بازایستند/دست بردارند/توبه کنند.
    • يُغفَر: فعل مضارع مجهول، ریشه: غ-ف-ر، معنا: آمرزیده می‌شود.
    • لَهُم: جار و مجرور (لـِ + هم)، ضمیر جمع، معنا: برای آنان.
    • ما: اسم موصول/موصوله، معنا: آنچه/هرچه.
    • قَد: حرف تحقیق/تقریب به ماضی، معنا: به‌راستی/پیش‌تر.
    • سَلَفَ: فعل ماضی، ریشه: س-ل-ف، معنا: گذشته/پیش‌تر واقع شد.

———————

۳) جمله: وَإِن يَعودوا فَقَد مَضَت سُنَّتُ الأَوَّلينَ

  • ترجمه: و اگر بازگردند [به کفر و ستیز]، پس روشِ [عذاب و کیفرِ] پیشینیان گذشته است.
  • نقش‌ها و اطلاعات واژگانی:
    • وَ: حرف عطف، معنا: و.
    • إِن: حرف شرط، معنا: اگر.
    • يَعودوا: فعل مضارع منصوب (به سبب إن)، جمع غایب، ریشه: ع-و-د، معنا: بازگردند/دوباره برگردند.
    • فَـ: فای تفریع/فای جزا، معنا: پس.
    • قَد: حرف تحقیق/تقریب، در اینجا تأکید بر وقوع در گذشته.
    • مَضَت: فعل ماضی، مؤنث مفرد (به اعتبار «سُنَّت»)، ریشه: م-ض-ي، معنا: گذشته/جاری شده/تحقق یافته است.
    • سُنَّتُ: فاعلِ «مضت»، مؤنث مفرد، ریشه: س-ن-ن، معنا: سنت/شیوه/روش ثابت.
    • الأَوَّلينَ: مضاف‌إلیه جمع (جمع «أوّل»)، معنا: پیشینیان/اقوام گذشته.
Nach oben scrollen