004-145-099-نساء

« Back to Glossary Index
دورویان به يقين در قعر پست ترین جای آتش دوزخ خواهند بود و تو برای ایشان یاوری نخواهی یافت (۱۴۵)

إِنَّ الْمُنَافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَلَن تَجِدَ لَهُمْ نَصِيرًا

بی‌تردید، نفاق‌پیشگان در پست‌ترین جایگاهِ دوزخ‌اند و هرگز یاور و یاریگری برای آنان نخواهی یافت.


  1. إِنَّ الْمُنَافِقِينَ
  • ترجمه جمله به فارسی: بی‌تردید، نفاق‌پیشگان
  • توضیح واژگان:
    • إِنَّ: حرف تاکید و تثبیت؛ معانی نزدیک به «به راستی» یا «بی‌گمان» دارد و معمولاً اسم بعد از آن منصوب می‌شود.
    • الْمُنَافِقِينَ: «منافق» جمع آن «منافِقون» است و به کسانی گفته می‌شود که در ظاهر مسلمان‌اند اما در قلبشان ایمان نیست یا به صورت پنهانی با مؤمنان مخالفت یا نفاق دارند. کلمه از ریشه ن-ف-ق (نفاق) گرفته شده که به معنی اختلاف پنهان و دورویی است. «-ينَ» در آخر کلمه نشان‌دهنده حالت نصب جمع مذکر است.

  1. فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ
  • ترجمه جمله به فارسی: در پست‌ترین جایگاهِ دوزخ
  • توضیح واژگان:
    • فِي: حرف جر به معنی «در».
    • الدَّرْكِ: از ریشه د-ر-ک یا د-ر-ک در معنی «رسیدن»، اما در ترکیب قرآنی «درك» معمولاً به معنی جایگاه پایین یا فرو افتادگی به کار رفته است؛ به طور کلی «مَرتبهِٔ پست یا ته» را می‌رساند. به صورت مضاف‌الیه هنا به کار رفته است.
    • الْأَسْفَلِ: «اسفل» صفت تفضیلی به معنی «پایین‌ترین» یا «پست‌ترین»؛ با ال تعریف و در حالت جر (به علت «في») است.
    • مِنَ: حرف اضافه «از» یا «از میان».
    • النَّارِ: «آتش» که در متن قرآنی منظوری از دوزخ یا عذاب اخروی دارد. «النار» در حالت جر است چون «مِنَ» آن را مجرور کرده.

  1. وَلَن تَجِدَ لَهُمْ نَصِيرًا
  • ترجمه جمله به فارسی: و هرگز برایشان یاری‌رسانی نخواهی یافت
  • توضیح واژگان:
    • وَ: حرف عطف به معنی «و».
    • لَن: «لن» حرف نفی در زمان آینده است که وقوع فعل را در آینده نفی می‌کند؛ پس ترجمه نزدیک «هرگز نخواهد» یا «نخواهی یافت».
    • تَجِدَ: فعل مضارع از ریشه وَجَد به معنی «یافتن»؛ با «لن» منفی شده و مخاطب مفرد مؤنث یا مذکر را نشانه می‌رود (در این آیه خطاب به پیامبر(ص) یا مخاطب عام آمده).
    • لَهُمْ: «برای آنها/به نفع ایشان»؛ «لَـ» برای نشان دادن مفعول غیر مستقیم یا مِلْکی و «هُمْ» ضمیر جمع مذکر.
    • نَصِيرًا: اسم به معنی «یاری‌کننده، مددکار»؛ در اینجا مفعول فعل «تجد» است و به صورت منصوب آمده است. اشاره به هیچ یاوری که بتواند آنان را نجات دهد یا یاری کند.
Nach oben scrollen