یا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ ۚ أَتُرِيدُونَ أَنْ تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا مُبِينًا ای کسانی که ایمان آوردهاید! کافران را به جای مؤمنان سرپرست و دوست مگیرید. آیا میخواهید برای خدا بر شما سلطهای آشکار قرار دهید؟
جمله ۱ (عربی): یا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا - ترجمه فارسی: ای کسانی که ایمان آوردهاید
- توضیح واژگان:
- یا: ندا و خطاب. برای جلب توجه مخاطب.
- أَيُّهَا: حرف ندا که لفظ تأکیدی و محترمانه است؛ معمولاً با „ای“ یا „اى“ فارسی ترجمه میشود.
- الَّذِينَ: ضمیر موصولی جمع مؤنث یا مذکر برای انسانها؛ به معنی „کسانی که“.
- آمَنُوا: فعل ماضی جمع صیغه سوم مذکر (و در خطاب جمع) از ریشه „آمَنَ“ به معنی ایمان آوردن؛ در خطاب به مؤمنان «ای کسانی که ایمان آوردهاید/ای مؤمنان».
جمله ۲ (عربی): لا تَتَّخِذُوا الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ - ترجمه فارسی: کافران را به جای مؤمنان سرپرست و دوست مگیرید.
- توضیح واژگان:
- لا: حرف نفی؛ «نکنید».
- تَتَّخِذُوا: فعل مضارع جمع با لام مخاطب، از ریشه „اتخذ“ به معنی گرفتن، برگزیدن؛ در اینجا به معنی „بگیرید“ یا „برگزینید“ (معمولاً به صورت «سرپرست یا دوست بگیرید»).
- الْكَافِرِينَ: جمع مفعولی از „کافر“ به معنی کس یا کسانی که ایمان ندارند؛ به صورت نصبی/منصوب (مفعول) در جمله آمده است.
- أَوْلِيَاءَ: جمع از „ولی“ به معنای دوست نزدیک، سرپرست، یا کسی که مورد اعتماد و پیوند است؛ در مقام مفعول دوم (تعدیل) آمده است.
- مِنْ دُونِ: حرف اضافه و اسم (من) به معنی „به جز“ یا „غیر از/به جای“، و „دون“ به معنی „پایینتر“ یا „خارج از“؛ در ترکیب „مِن دُونِ“ معنی «به جای» یا «جز» را میدهد.
- الْمُؤْمِنِينَ: جمع از „مؤمن“ به معنی کسانی که ایمان دارند (مضافالیه یا معیّنشده): «مؤمنان».
جمله ۳ (عربی): أَتُرِيدُونَ أَنْ تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا مُبِينًا - ترجمه فارسی: آیا میخواهید برای خدا بر شما سلطهای آشکار قرار دهید؟
- توضیح واژگان:
- أَتُرِيدُونَ: فعل مضارع سوالی جمع مخاطب از „راد/أراد“ به معنی خواستن؛ «آیا میخواهید».
- أَنْ: حرف نصب مصدر؛ پیش از مصدر «تَجْعَلُوا» آمده است؛ «که/تا».
- تَجْعَلُوا: فعل مضارع جمع از ریشه „جعل“ به معنی قرار دادن، قرار دادن چیزی برای چیزی؛ اینجا به معنی «قرار دهید/بگذارید».
- لِلَّهِ: ترکیب حرف اضافه „لِـ“ به معنی تعلق یا برای، و „اللَّهِ“ (خدا) به صورت مضافالیه؛ «برای خدا».
- عَلَيْكُمْ: حرف اضافه „على“ به معنی بر/علیه همراه با ضمیر جمع مخاطب „کُمْ“؛ «بر شما/علیه شما».
- سُلْطَانًا: مفعول یا خبردار به معنی قدرت، سلطه، حاکمیت؛ به صورت نکره و در حالت نصب (با تنوین).
- مُبِينًا: صفت برای „سلطان“ به معنی روشن، آشکار؛ از ریشه „بیّن“ به معنی واضح و روشن.
| 