003-151-095-آل عمران

• سَنُلقي في قُلوبِ الَّذينَ كَفَرُوا الرُّعبَ
  • ما به‌زودی در دل‌های کسانی که کفر ورزیدند، هراس را می‌افکنیم.
  • سَ: حرف، معنی: به‌زودی، ریشه: —، وزن/باب: —
    نُلقي: فعل مضارع مرفوع (متکلم مع الغیر)، معنی: می‌افکنیم، ریشه: ل-ق-ي، وزن: نُفعِل، باب: إفعال
    في: حرف جر، معنی: در، ریشه: —، وزن/باب: —
    قلوبِ: اسم جمع (مجرور)، معنی: دل‌ها، ریشه: ق-ل-ب، وزن: فُعول (جمع قلب: قَلْب)، باب: —
    الَّذينَ: اسم موصول (جمع مذکر)، معنی: کسانی که، ریشه: —، وزن/باب: —
    كَفَروا: فعل ماضی (جمع)، معنی: کفر ورزیدند، ریشه: ك-ف-ر، وزن: فَعَلوا، باب: —
    الرُّعبَ: اسم (مفعول‌به)، معنی: هراس/ترس شدید، ریشه: ر-ع-ب، وزن: فُعْل، باب: —
• بِما أَشرَكوا بِاللَّهِ ما لَم يُنَزِّل بِهِ سُلطانًا
  • به‌سبب آنچه [که] درباره خدا شرک ورزیدند، چیزی که خداوند برای آن هیچ دلیلی نازل نکرد.
  • بِ: حرف جر، معنی: به/به‌سبب، ریشه: —، وزن/باب: —
    ما: اسم موصول/مصدرية، معنی: آنچه/به این‌که، ریشه: —، وزن/باب: —
    أَشرَكوا: فعل ماضی (جمع)، معنی: شرک ورزیدند/شریک گرفتند، ریشه: ش-ر-ك، وزن: أَفْعَلوا، باب: إفعال
    بِاللَّهِ: جار و مجرور، معنی: درباره/در موردِ خدا، ریشه: —، وزن/باب: —
    ما: اسم موصول/نفی در ترکیب «ما لم»، معنی: چیزی که/آنچه که، ریشه: —، وزن/باب: —
    لَم: حرف نفی جازم، معنی: نکرد/ندانست، ریشه: —، وزن/باب: —
    يُنَزِّل: فعل مضارع مجزوم، معنی: نازل کند/فرود آورد، ریشه: ن-ز-ل، وزن: يُفَعِّل، باب: تفعيل
    بِهِ: جار و مجرور، معنی: برای آن/بر آن، ریشه: —، وزن/باب: —
    سُلطانًا: اسم (تمییز/مفعول‌به)، معنی: برهان/حجت/دلیل، ریشه: س-ل-ط، وزن: فُعْلان، باب: —
• وَمَأواهُمُ النّارُ
  • و جایگاه نهایی‌شان آتش است.
  • وَ: حرف عطف، معنی: و، ریشه: —، وزن/باب: —
    مَأواهُم: اسم + ضمیر (مبتدا)، معنی: پناهگاه/جایگاه آنان، ریشه: أ-و-ي، وزن: مَفْعَل (اسم مکان)، باب: —
    النّارُ: اسم (خبر مبتدا)، معنی: آتش، ریشه: ن-و-ر/ن-ي-ر (معرّب)، وزن: فَعال، باب: —
• وَبِئسَ مَثوَى الظّالِمينَ
  • و چه بد جایگاهی است جایگاهِ ستمکاران.
  • وَ: حرف عطف، معنی: و، ریشه: —، وزن/باب: —
    بِئسَ: فعل جامد للذم، معنی: چه بد است، ریشه: ب-ئ-س، وزن: فِعْل (جامد)، باب: —
    مَثوَى: اسم (تمييز/فاعل معنوی در باب ذم)، معنی: جایگاه/محلّ اقامت، ریشه: ث-و-ي، وزن: مَفْعَلَى (اسم مکان)، باب: —
    الظّالِمينَ: اسم جمع (مضافٌ‌إلیه/مخصوص بالذم)، معنی: ستمکاران، ریشه: ظ-ل-م، وزن: فاعِلين (جمع سالم)، باب: —

ترجمه کل آیه: ما به‌زودی در دل‌های کافران هراس می‌افکنیم، به‌سبب آنچه درباره خدا شریک گرفتند، چیزی که هیچ دلیلی بر آن نازل نکرد. و جایگاهشان آتش است، و چه بد جایگاهی است جایگاهِ ستمکاران.