003-104-095-آل عمران

« Back to Glossary Index
و باید میان شما مسلمانان گروهی پیشرو باشند که همه را بسوی آن خوبی ذکر شده بخوانند و به آن کارهای شایسته امر کنند و از کارهای بد نهی نمایند و رستگاران حقیقی آن گروه پیشرو هستند (مهاجران و انصار در زمان پیغمبر اسلام تمامشان جزو این دسته پیشرو بودند و بقیه مؤمنان و مسلمانان در ایمان و اسلام به درجات پائین تری قرار داشتند و لذا حق حکومت و ریاست نداشتند و تمام کارهای مسلمین بوسیله مهاجر و انصار اداره میشد و امروزه نیز تا یک دستگاه رهبری قوی و دانا و با ایمان به قرآن بوجود نیاید هیچیک از بدبختیهای جامعه مسلمانان برطرف نخواهد شد) (104)

آیه: وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ ۚ وَأُولٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

  1. وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ
  • ترجمه: و باید از میان شما گروهی باشند
  • وَ: حرف عطف؛ و؛ —
  • لْ: لامِ امر + ساکن بر فعل بعد؛ برای الزام/امر غیر مستقیم؛ —
  • تَكُنْ: فعل مضارع ناقص (کان) مجزوم به لامِ امر؛ باشَد/باید باشد؛ ریشه: ك و ن؛ وزن: تَفْعُلْ (تصریف مضارع ناقص از كان)؛ باب: ثلاثی مجرد (كانَ يَكونُ)
  • مِنْكُمْ: جار و مجرور + ضمیر جمع مخاطب؛ از شما؛ مِن: حرف جر؛ کُم: ضمیر متصل جمع؛ —
  • أُمَّةٌ: اسم مرفوع (نکره)؛ جماعت/گروه؛ ریشه: أ م م؛ وزن: فُعَّة؛ باب: اسم جامد
  1. يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ
  • ترجمه: که دعوت می‌کنند به سوی نیکی
  • يَدْعُونَ: فعل مضارع مرفوع با واو جمع؛ دعوت می‌کنند؛ ریشه: د ع و؛ وزن: يَفْعُلونَ؛ باب: ثلاثی مجرد (دعا يَدْعو)
  • إِلَى: حرف جر؛ به سوی؛ —
  • الْخَيْرِ: اسم مجرور؛ نیکی/خیر؛ ریشه: خ ي ر؛ وزن: فَعْل؛ باب: اسم جامد
  1. وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ
  • ترجمه: و امر می‌کنند به کار شایسته
  • وَ: حرف عطف؛ و؛ —
  • يَأْمُرُونَ: فعل مضارع مرفوع با واو جمع؛ فرمان می‌دهند/امر می‌کنند؛ ریشه: أ م ر؛ وزن: يَفْعُلونَ؛ باب: ثلاثی مجرد (أمَرَ يَأْمُرُ)
  • بِ: حرف جر؛ به/با؛ —
  • الْمَعْرُوفِ: اسم مجرور؛ نیک شناخته/کار پسندیده؛ ریشه: ع ر ف؛ وزن: مَفْعول (اسم مفعول از عَرَفَ)؛ باب: مشتق اسم مفعول
  1. وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ
  • ترجمه: و بازمی‌دارند از کار زشت
  • وَ: حرف عطف؛ و؛ —
  • يَنْهَوْنَ: فعل مضارع مرفوع با واو جمع؛ نهی می‌کنند/بازمی‌دارند؛ ریشه: ن ه ي؛ وزن: يَفْعَلونَ؛ باب: ثلاثی مجرد (نَهى يَنْهى)
  • عَنْ: حرف جر؛ از؛ —
  • الْمُنْكَرِ: اسم مجرور؛ ناپسند/منکر؛ ریشه: ن ك ر؛ وزن: مُفْعَل (مصدر میمی/اسم مفعول معنایی نزدیک به «آنچه ناشناخته/نکوهیده است»؛ در اصطلاح: اسم مفعول از أنكر)؛ باب: غالباً منسوب به باب إفعال (أَنْكَرَ → مُنْكَر)
  1. وَأُولٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
  • ترجمه: و آنان همان رستگارانند
  • وَ: حرف عطف؛ و؛ —
  • أُولٰئِكَ: اسم اشاره جمع برای دور؛ آنان؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: اسم اشاره
  • هُمُ: ضمیر فصل/ضمیر منفصل؛ خودِ ایشان/همان‌ها؛ —؛ —
  • الْمُفْلِحُونَ: اسم جمع مرفوع (جمع سالم مذکر)؛ رستگاران؛ ریشه: ف ل ح؛ وزن: مُفْعِلون (اسم فاعل جمع از أَفْلَحَ)؛ باب: إفعال (أَفْلَحَ يُفْلِحُ)

ترجمه کل آیه: و باید از میان شما گروهی باشند که به سوی نیکی فرا می‌خوانند و به کار پسندیده فرمان می‌دهند و از کار ناپسند بازمی‌دارند، و آنان همان رستگارانند.

Nach oben scrollen