- ذٰلِكَ بِأَنَّهُم قالوا
- ترجمه: این بهسببِ آن است که آنان گفتند
- واژهها:
- ذٰلِكَ
- نوع: اسم اشاره
- معنا: آن، این (اشاره به امر یادشده)
- ریشه: —
- وزن: —
- باب: —
- بِأَنَّهُم
- نوع: جار و مجرور + حرف مشبه بالفعل با ضمیر
- معنا: بهسبب اینکه ایشان
- ریشه: أن: — / هم: — (ضمیر)
- وزن: —
- باب: —
- قالوا
- نوع: فعل ماضی
- معنا: گفتند
- ریشه: ق-و-ل
- وزن: فَعَلُوا (قالُوا از قال)
- باب: ثلاثی مجرد
- لَن تَمَسَّنَا النّارُ
- ترجمه: هرگز آتش به ما تماس نمیگیرد
- واژهها:
- لَن
- نوع: حرف نفی و تأکید (نفی آینده)
- معنا: هرگز (نفیِ آینده)
- ریشه: —
- وزن: —
- باب: —
- تَمَسَّنَا
- نوع: فعل مضارع مؤکّد متصل به ضمیر مفعول
- معنا: به ما تماس میگیرد/ما را لمس میکند
- ریشه: م-س-س
- وزن: تَفَعَّل (تمسّ) + نا (ضمیر مفعولی جمع)
- باب: ثلاثی مجرد با ادغام (مسّ)
- النّارُ
- نوع: اسم معرفه (با الف و لام)
- معنا: آتش
- ریشه: ن-و-ر (در اصل، یا از مادّه نار)
- وزن: فَعال (نار)
- باب: —
- إِلّا أَيّامًا مَعدوداتٍ
- ترجمه: جز چند روزِ شمرده
- واژهها:
- إِلّا
- نوع: حرف استثناء
- معنا: مگر، جز
- ریشه: —
- وزن: —
- باب: —
- أَيّامًا
- نوع: اسم منصوب جمع (جمع یوم)
- معنا: روزها
- ریشه: ي-و-م
- وزن: أَفْعال (جمع تَکسیر: أیّام)
- باب: —
- مَعدوداتٍ
- نوع: صفت جمع مؤنث سالم
- معنا: شمرده، اندکشمار
- ریشه: ع-د-د
- وزن: مَفعولات (اسم مفعول جمع مؤنث: معدودات)
- باب: باب تفعیل (عَدَّ—يُعِدُّ)
- وَغَرَّهُم في دينِهِم ما كانوا يَفتَرونَ
- ترجمه: و آنچه افترا میبستند، در دینشان آنان را فریب داد
- واژهها:
- وَ
- نوع: حرف عطف
- معنا: و
- ریشه: —
- وزن: —
- باب: —
- غَرَّهُم
- نوع: فعل ماضی + ضمیر مفعولی
- معنا: آنان را فریب داد
- ریشه: غ-ر-ر
- وزن: فَعَّلَهُم (غَرَّ—هُم)، اصل: غَرَّ + هم
- باب: ثلاثی مجرد (غَرَّ)
- في
- نوع: حرف جر
- معنا: در
- ریشه: —
- وزن: —
- باب: —
- دينِهِم
- نوع: اسم مجرور + ضمیر
- معنا: دینِ ایشان
- ریشه: د-ي-ن
- وزن: فِعل (دین بر وزن فِعل)
- باب: —
- ما
- نوع: اسم موصول یا مصدرية (در اینجا: موصول)
- معنا: آنچه
- ریشه: —
- وزن: —
- باب: —
- كانوا
- نوع: فعل ماضی ناقص + ضمیر
- معنا: بودند/همیشه میکردند (استمرار گذشته)
- ریشه: ك-و-ن
- وزن: فَعَلُوا (کانوا از کان)
- باب: ثلاثی مجرد (کان)
- يَفتَرونَ
- نوع: فعل مضارع مرفوع جمع
- معنا: افترا میبندند/دروغ میپردازند
- ریشه: ف-ر-ي (افتری)
- وزن: يَفْتَعِلونَ (افتِراء: افتری یفتری)
- باب: افْتِعال (افتِراء)
ترجمه کل آیه: این بهسبب آن است که آنان گفتند: هرگز آتش جز چند روزِ شمرده به ما نمیرسد؛ و آنچه در دینشان بهدروغ میبافتند، آنان را فریفت. |
