108-003-016-كوثر

همانا دشمن تو، اوست که بریده نسل و بی‌عقب است.

إِنَّ شانِئَكَ هُوَ الأَبتَرُ

بی‌گمان، دشمنِ کینه‌توزِ تو خود اوست که بی‌نسل و بریده‌اثر است.

إِنَّ: حرف تأکید و نصب؛ برای تأکید مضمون جمله به‌کار می‌رود؛ «همانا، بی‌گمان، قطعاً».

شانِئَكَ: اسمِ إِنَّ و منصوب؛ «شانِئ» اسم فاعل از ریشهٔ «ش ن أ» به معنای سخت دشمن داشتن، کینه ورزیدن و نفرت داشتن است؛ «کَ» ضمیر پیوستهٔ مخاطب و مضاف‌الیه است؛ «دشمنِ کینه‌توزِ تو».

هُوَ: ضمیر جدا و مبتدا، که در اینجا «ضمیر فصل» است و برای تأکید و منحصر کردن حکم می‌آید؛ «خود او، همان او».

الأَبتَرُ: خبرِ إِنَّ و مرفوع؛ از ریشهٔ «ب ت ر» به معنای بریدن و قطع کردن؛ «أبتر» یعنی بریده، بی‌دنباله، بی‌نسل و کسی که اثر و یادش منقطع می‌شود؛ «اوست که بریده‌اثر و بی‌نسل است».