094-003-012-شرح

« Back to Glossary Index
آنچه که به آن، پشتت خم شده بود (اشاره به دلتنگی پیامبر اسلام از قطع وحی و بار سنگینی که از این قطع بر دوش او حس می‌شد، به طوری که نمی‌دانست به تبلیغ رسالت خود ادامه دهد یا تصور کند که زمان پیامبری‌اش به پایان رسیده است) (۳).

الَّذِي أَنقَضَ ظَهْرَكَ

آن‌که پشتت را سنگین و خمیده کرد.

الَّذِي
ریشه: اسم موصول است و ریشهٔ صرفی ندارد؛ «الـ» برای معرفه‌کردن و «ذي» جزء اسم موصول است.
گرامر: اسم موصول مفرد مذکر؛ در این عبارت، صفت یا بدل برای «وِزْرَكَ» در آیهٔ پیشین است.
معنا: آن‌که، کسی که.

أَنقَضَ
ریشه: ن‌ق‌ض.
گرامر: فعل ماضی، باب إفعال، سوم‌شخص مفرد مذکر؛ فاعل آن ضمیر مستتر «هو» است.
معنا: سنگین کرد، به ناله واداشت، خمیده کرد؛ در اینجا کنایه از ایجاد بار گران و فشار شدید است.

ظَهْرَكَ
ریشه: ظ‌ه‌ر.
گرامر: «ظَهْر» اسم مفرد مذکر و مفعولٌ‌بهِ «أَنقَضَ» است؛ «کَ» ضمیر متصل، مفرد مذکر، در جایگاه مضافٌ‌إلیه.
معنا: پشتت، کمرت؛ «ظَهْرَكَ» یعنی پشتِ تو.

Nach oben scrollen