089-027-010-فجر

« Back to Glossary Index
و الله به ارواحی که به اطاعتِ دستوراتش آرامش یافته بودند، خواهد گفت، ای آرام دل (۲۷)
يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ


ترجمه به فارسی:

ای روح آرام‌گرفته!


تحلیل دستوری کلمات:

  1. يَا:
    • حرف ندا (برای فراخواندن یا خطاب کردن).
    • نقش دستوری: حرف.
    • کاربرد: برای صدا زدن یا خطاب قرار دادن.
  2. أَيَّتُهَا:
    • أَيَّ: اسم موصول (برای اشاره به „ای که“ یا „هر که“).
    • هَا: ضمیر متصل (برای تأکید و اشاره بیشتر).
    • نقش دستوری: ترکیب موصول به همراه ضمیر تأکیدی.
    • کاربرد: برای اشاره و تأکید در فراخوانی.
  3. النَّفْسُ:
    • اسم (به معنی „روح“ یا „جان“).
    • نقش دستوری: مبتدا.
    • حالت اعراب: مرفوع با ضمه.
    • کاربرد: اشاره به وجود روح یا جان.
  4. الْمُطْمَئِنَّةُ:
    • اسم مشتق (صفت از ریشه „اطمئنان“ به معنی آرامش و سکون).
    • نقش دستوری: صفت برای „النَّفْسُ“.
    • حالت اعراب: مرفوع با ضمه.
    • کاربرد: توصیف ویژگی روح.

نوع جمله و تحلیل معنایی:

  1. نوع جمله:
    • جمله ندائیه (خطاب مستقیم).
    • ساختار این جمله بر اساس فراخوانی یک روح خاص است.
  2. معنا و مفهوم:
    • این آیه روحی را مخاطب قرار می‌دهد که با آرامش کامل و اطمینان درونی همراه است. این آرامش می‌تواند ناشی از ایمان، رضایت قلبی، و پذیرش اراده الهی باشد.
    • این خطاب نشانه‌ای از ارتباط نزدیک و محبت‌آمیز خداوند با آن روح است.

نتیجه‌گیری:

این جمله کوتاه اما عمیق، نشان‌دهنده ارزش و جایگاه والای یک روح مطمئن در نزد خداوند است. از لحاظ دستوری، این آیه ترکیبی از حرف ندا، اسم موصول و صفت است که با ساختاری بسیار زیبا و تأثیرگذار روح را مورد خطاب قرار می‌دهد.

Nach oben scrollen