092-019-009-ليل

وَما لِأَحَدٍ عِندَهُ مِن نِعمَةٍ تُجزىٰ

و هیچ‌کس را بر او نعمتی نیست که باید پاداش داده شود.

وَما: «و» حرف عطف؛ «ما» حرف نفی؛ یعنی و نیست، و ندارد.
لِأَحَدٍ: «لِـ» حرف جر؛ «أَحَد» از ریشهٔ «أ‌ح‌د»؛ اسم مجرور؛ به معنای هیچ‌کس، کسی.
عِندَهُ: «عِند» اسم ظرف؛ از نظر نقش، خبر مقدّم یا متعلق به خبر؛ «هُ» ضمیر پیوسته، مضاف‌إلیه؛ یعنی نزد او، بر عهدهٔ او.
مِن: حرف جرّ زائد برای تأکید نفی؛ یعنی هیچ‌گونه، هیچ.
نِعمَةٍ: از ریشهٔ «ن‌ع‌م»؛ اسم مجرور لفظاً به «مِن»؛ در معنا مبتدا یا فاعلِ مؤخر؛ به معنای نعمت، بخشش، احسان.
تُجزىٰ: از ریشهٔ «ج‌ز‌ی»؛ فعل مضارع مجهول، سوم‌شخص مفرد مؤنث؛ یعنی پاداش داده می‌شود، جبران می‌گردد. ضمیر پنهان آن به «نِعمَة» بازمی‌گردد.