| پس وظیفه ی من بود که شما را از آتشی پر زبانه بترسانم (چون خالق عالم در همه جاست و همه چیز را شامل می گردد و به ظاهر دست های زیادی از الله در کارِ خلقت اندر کار است، از این لحاظ او در آیاتِ قبل خود را به «ما» که جمعِ متکلم است، معرفی میکند و از لحاظِ اینکه تمام این دست های قدرت بهم متصلند و یک واحدِ متصلِ جهانی میباشد، در این آیه خودش را «من» معرفی کرده و چنانکه در سه آیه ی آخر این سوره خواهید دید، خود را بصورتِ «او» که غایب و دور می باشد، معرفی میکند و ارتباط تمامِ اجزاء خلقت با مرکز آن، بوسیله دستهای قدرت نمای کوچکتری است که همه و همه با هم یک واحدِ متصل «وحدتِ وجودِ حقیقی» را تشکیل میدهند و در عین حال همه، مخلوقِ آن قدرت مرکزی میباشند) (۱4) |
فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّىٰپس شما را از آتشی شعلهور هشدار دادم. فَ أَنذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّىٰ |
092-014-009-ليل
« Back to Glossary Index
