068-035-003-قلم

أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ كَالْمُجْرِمِينَ

آیا مسلمانان را همچون مجرمان قرار می‌دهیم؟

أَ

همزهٔ استفهام است؛ برای پرسشِ انکاری آمده است، یعنی: «آیا چنین کاری شایسته و ممکن است؟»

فَ

حرف عطف یا تفریع است؛ جمله را به مطالب پیشین پیوند می‌دهد و معنای «پس» یا «آیا پس» می‌رساند.

نَجْعَلُ

از ریشهٔ «جَعَلَ» است. فعل مضارع، صیغهٔ اول شخص جمع، معلوم؛ یعنی «ما قرار می‌دهیم»، «ما یکسان می‌شماریم» یا «ما می‌گردانیم». فاعلِ آن ضمیر پنهان «نَحنُ» یعنی «ما» است.

الْمُسْلِمِينَ

از ریشهٔ «سَلِمَ» و باب «إفعال» از فعل «أَسْلَمَ» است. اسم فاعل جمع مذکر سالم، منصوب با علامت «یاء»؛ مفعول‌بهِ «نَجْعَلُ» است. معنایش: «مسلمانان»، یعنی کسانی که تسلیم فرمان الله شده‌اند.

كَ

حرف جر و تشبیه است؛ معنای «مانندِ» و «همچونِ» دارد.

الْمُجْرِمِينَ

از ریشهٔ «جَرَمَ» است. اسم فاعل جمع مذکر سالم، مجرور با علامت «یاء» به سبب حرف «کَ»؛ معنایش: «مجرمان»، «گناهکاران» و کسانی که مرتکب جرم و نافرمانی شده‌اند.